Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/www/virtual/muslimchiangmai.net/htdocs/Sources/Load.php(251) : runtime-created function on line 3
คำบ่าเก่า เล่ากั๋นม่วน จากเว็บคนเมือง ดอทคอม
มุสลิมเชียงใหม่ดอทเน็ต
กันยายน 26, 2017, 10:40:37 am *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: เวทีสำหรับพี่น้องมุสลิมในเชียงใหม่ ภาคเหนือ หรือผู้ที่สนใจ แลกเปลี่ยนข้อมูล นำเสนอ เรื่องราว ข่าวสาร สาระความรู้ ภาพถ่ายให้กับคน บ้านเฮา สมัครง่าย ใช้งานได้เลย ร่วมเป็นเพื่อนกับเรา คลิกลงทะเบียนเลย
 
  หน้าแรก   เว็บบอร์ด   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  


มุสลิมเชียงใหม่ดอทเน็ต

     กระดานเสวนาเพื่อการศึกษา แลกเปลี่ยน เรียนรู้  เพื่อความเข้าใจอันดีระหว่างกัน ใช้เพื่อสำหรับการเก็บรวบรวมความรู้เกี่ยวกับศาสนาอิสลามวิถีชีวิตเรื่องราวที่น่าสนใจ ศิลปวัฒนธรรมของคนล้านนาและคนมุสลิมที่อาศัยอยู่ในถิ่นล้านนาที่น่าสนในจากเว็บอื่นๆหรือจากสมาชิกที่เขียนขึ้นหรือแสดงความคิดเห็นจัดแบ่งเป็นหมวดหมู่เพื่อการค้นหาข้อมูลได้ง่ายขี้นสำหรับผู้ที่สนใจในการสืบค้นข้อมูลไปใช้ประโยชน์ ในการศึกษาและเรียนรู้ ไม่สงวนลิขสิทธิ์ หากนำไปเผยแพร่เพื่อส่งเสริมในการกระทำอันเป็นประโยชน์ต่อสาธารณชน 

อ่านกระทู้ด้านศาสนาหรือกระทู้ใด ๆโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หรือสอบถามผู้รู้อีกครั้งหนึ่งก่อนนำไปปฎิบัติหรืออ้างอิงใดๆ  

สนับสนุน เพื่อไม่่ให้ เว็บมุสลิมเชียงใหม่ หายไปจากระบบ 

โดยบริจาค เพื่อสนับสนุนเว็บ
ชื่อบัญชี  นายชุมพล  ศรีสมบัติ  ธนาคารกรุงไทย  สาขาสันป่าข่อย เชียงใหม่  เลขที่บัญชี 502-0-13164-4

 


เริ่มนับ 23 July 2011 08.30 น.

หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คำบ่าเก่า เล่ากั๋นม่วน จากเว็บคนเมือง ดอทคอม  (อ่าน 4514 ครั้ง)

kunthai
Hero Member
*****

Karma: +0/-0
กระทู้: 994 Level 25 : Exp 60%
HP: 0.1%


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: มกราคม 09, 2014, 08:26:13 am »
แบ่งปัน

ซื้อแปงกิ๋นตึงดูก ซื้อถูกกิ๋นบ่ ดี บ่ ลำ            
              คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ ซื้อคัวฮื่อจ้างผ่อ ถ้าของดี ถึงจะแปงไปน่อยก่ จะไปขี้จิ๊ ของดี มีคุณภาพ หมะเหมือนของตี้รากาถูก ถู๊ก ถูก ซื้อมาใจ๊หมะกี้เตื้อก่ เสีย เป๋นเพราะคุณภาพมันหมะดีเจ้า        
                           
              มดแดงมดดำ ต๋ายเปื้อน้ำอ้อย ละอ่อนน่อยหันก้ากำกิ๋น            
              เปิ้นว่าแล้ว ก่ หมะมีไผเจื้อ ปากั๋นเตวเข้าใส่ จ๋นต๋ายไปนักต่อนัก ก่ หมะใจ้เป๋นเพราะของตี้เปิ้นเอามาล่อกา อันนี้เป๋นของธรรมดา ธรรมชาติ มันอดหมะได้เจ้า เถิงไผจะเตื๋อนก่ ตึงหมะฟัง ขนาดหันตั๋วอย่างมาแล้วหมะใจ้น่อย ต้องป่อยฮื่อได้บทเฮียนด้วยตั๋วเอง ซึ่งบางเตื้อกว่าจะฮู้ก่ จ๊าไปเหียแล้ว            
                           
              ตี๋หัวฟาก สนั่นหัวฝา        
              กำอู้หมะเก่า ตี้ป้าเอามาบอกมาเล่า เจตนาก่หมะอยากฮื่อกำอู้ดีดี ถูกลืม ป้าฮู้เสิกเสียดายเจ้า ก่ เลยทะยอยเอามาลงไว้ฮื่อหมู่เฮาได้อ่าน ได้ฮู้หันข้อคิดดีดี ตี้คนหมะเก่าเปิ้นอู้ไว้ แต่หมะได้ตั้งใจ๋จะว่าฮื่อไผเจ้า นอกเสียจากคนไดอ่านแล้ว โดนใจ๋ เข้า ก่ เป๋นเรื่องตี้ควรจะต้องสดุดกึ้ดพ่อง กากึ้ดว่า ป้าว่าฮื่อคนนี้ แต่คนนั้นกึ้ดว่า ป้าว่าฮื่อ เหมือนกำว่า ตี๋หัวฟากตังเพ้ ก่ ไปสนั่นหัวฝาตังปู๊น ป้าก่ ขอสูมาเหียเต๊อะเจ้า ป้าหวังดีแต๊ ๆ นาเจ้า        
                           
              บ่ ดีอ่อยข้าวปั๋นผี บ่ ดีเอาลูกเศรษฐีมาเลี้ยง  
              คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนไว้ จะไปอ่อยข้าวปั๋นผี ต๊ะไดมันตึงหมะปอ กับไปเอาลูกเศรษฐีมาเลี้ยง มีต๊ะใด ก่ หมะปอฮื่อเปิ้นใจ๊ เจ้า              
                           
              อย่าอวดสูงกว่าป้อ แม่ อย่าอวดแก่กว่าอาจ๋าน              
              กำหมะเก่าเปิ้นสอนคนรุ่นใหม่ว่า หมะดีอวดเก่ง อวดตั๋ว จะไปลืมว่า ป้อแม่ครูอาจ๋านเปิ้นเกิดก่อนเฮา แล้วเปิ้นก่ ฮักเฮา มีความหวังดีกับเฮา เปิ้นมีประสบก๋านนักกว่าเฮา จะได จะได ก่ ฟังเปิ้นพ่องเน่อ คนหมะเก่า จะเยียะหยัง ถ้าได้ยินเสียงจั้กกิ้มตั๊ก เปิ้นยังฟังเจ้า        
                           
              จ้าติว่าน้ำ บ่ หล้างเขียมปล๋า จ้าติว่านา บ่ หลอนไร้ข้าว              
              อันนี้เหมือนกับกำตี้ว่า ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว เปิ้นอู้เถิงคนตี้หมั่นเพียร หมะว่า หันหยังก่ เอามาเยียะฮื่อเป๋นเงินเป๋นทองเหียเสี้ยง หมะยอมงอมืองอตี๋น คนจะอี้เถิงจะอยู่ได้ในโลกตี้มีก้าก๋านแก่งแย่งแข่งดีเจ้า ...              
                           
              ของกิ๋นลำ อยู่ตี้คนมัก ของฮัก อยู่ตี้คนเปิงใจ๋

              กำหมะเก่าเปิ้นว่าไว้ ก่แต๊ฮ๋องเปิ้นเจ้า ของกิ๋นบางอย่างเฮาว่า ลำแต๊ลำว่า แต่คนอื่นก่ หมะมัก บางคนเฮาหันแล้วก่กึ้ดว่า หยั่งอี้ไผจะไปฮัก แต่แล้วเปิ้นก่ ได้ดิบได้ดี มีคนฮักคนหุม แห๋มกำเปิ้นว่า ขี้แห้งซอบต๋าหมาน้อะเจ้า ...      
                           
              เปื้อนกิ๋นมากล้น หมะท่าจักหา อันเปื้อนจีวา นั้นหายากใบ้    
 
              เปิ้นบอกไว้ว่า คนเฮาจะฮู้ว่าไผเป๋นเปื้อนต๋าย ฮื่อผ่อเวลาเฮาเข้าต๋าจ๋น เปื้อนกิ๋นจะหนีหายหมด คนตี้อยู่จ้วยเฮาในเวลาตกตุ๊กได้ยากนั้นแหละ คือ เปื้อนต๋าย แล้วก่ จะหายากยิ่งแล          
                           
              ฝนจะตก จะไปเจื้อใจ๋ดาว มีลูกสาว จะไปเจื้อใจ๋มัน    
              กำหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ ว่าเถิงจะหันดาว แต่จะไปเจื้อว่าฝนจะหมะตก เอาแน่หมะได้ มีลูกสาว จะไปเจื้อใจ๋มัน ยิ่งสมัยหมะเด่ว เปิ้นเป๋นคนรุ่นใหม่ คิดใหม่ ป้อแม่หมะมีวันตวยตัน
                           
              เมื่อคืนลุกเป๋นควัน เมื่อวันลุกเป๋นเปล๋ว        
              เปิ้นหมายเถิงคนเจ้าคิดเจ้าแค้น เรื่องแล้วหมะฮู้จักแล้ว หมะว่าเมื่อคืน เมื่อวัน ก่ เอาไปกึ้ดหาวิธีต่าง ๆ นานา กึ้ดจ๋นตั๋วเก่าหมะมีความสุข ตึงเมื่อวันเมื่อคืน หมะดีเยียะนาเจ้า เปิ้นฮ้องว่า ค่ำตั๋วเก่าเจ้า ...
           
              เข้าหมู่แฮ้ง เป๋นแฮ้ง เข้าหมู่ก๋า เป๋นก๋า            
             กำหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ เปรียบว่า ก๋านวางตั๋วฮื่อเหมือนเปิ้นในก๋านคบค้าสมาคมกับคนหมู่ใด ก่ จะทำฮื่อได้ฮับก๋านยอมฮับจากเปิ้น
หมายเถิงก๋านวางตั๋วหมะฮื่อแผกไปจากคนในสังคม สมาคมนั้น ๆ        
                           
             กิ๋นฮื่อปอต๊อง หย้องฮื่อปอตั๋ว    
       
             กำหมะเก่ากำนี้ สอนเฮาฮื่อฮู้จักประมาณตั๋ว จะไปเยียะหยังฮื่อเกิ๋นก่ำลังตั๋วเก่า จะตุ๊กใจ๋ปายลูน หมะใจ้หันคนอื่นเปิ้นกิ๋นเปิ้นแต่ง ก่ จะกิ๋นจะแต่งหยั่งเปิ้น แห๋มกำนึ่งเปิ้นว่า หันจ๊างขี้ จะไปขี้หยั่งจ๊าง มีความหมายเหมือนกั๋นเจ้า เฮาต้องฮู้จักประมาณตั๋วเก่าแล้วจะอยู่อย่างสบาย หมะเป๋นหนี้เป๋นข้าเปิ้นเจ้า          
                             
             กำหมะมี๋ แป๋งใส่ กำหมะใหญ่ แป๋งเอา          
             เปิ้นว่า เรื่องราวหมะมี๋ แต่ก่ แต่งขึ้นเพื่อฮื่อคนเข้าใจ๋ผิด เรื่องราวมีน่อยเดว ก่ เอาไปแต่งฮื่อเรื่องมันนักขึ้น เป๋นก๋านเยียะฮื่อคนอื่นเสียหายเจ้า แต่คนก่ ซอบฟังเหียตวย กับเรื่องราวหยั่งอี้ แม่นก่ เจ้า    
                                 
             ปากเป๋นลม เป๋นป๋มตี้แก้ยาก            
             กำอู้คนเฮา แต๊ ๆ แล้วก่ เป๋นก้าลมปาก แต่ถ้าอู้หมะดีออกไปแล้ว เกิดปั๋ญหาขึ้นมา มันแก้ยาก บางครั้งบางเตื้อ เถิงกับเกิดลุกลามเป๋นกรณีพิพาทใหญ่โตก่ เพียงเพราะลมปากต้ะอั้น คนหมะเก่าเปิ้นเถิงบอกนักบอกหนากับลูกหลานว่า จะอู้อะหยังขอระวัง จะไปฮื่อกระทบกระเทือนคนอื่นเปิ้นเจ้า        
                           
             ใจ๋ใสเป๋นบุญ ใจ๋ขุ่นเป๋นบาป              
ก๋านกระทำอะหยังตี้กึ้ดหวังฮื่อคนอื่นมีความสุข ตั๋วเก่าก่ ย่อมจะมีความสุขไปตวย ตรงกั๋นข้ามกับกำกึ้ดตี้หมะดี อิจฉาต๋าฮ้อน ย่อมจะเยียะฮื่อคนกึ้ดมีความตุ๊กตวยเจ้า

คนหนุ่มฮื่อเอาเก๊า คนเฒ่าฮื่อเอาปล๋าย
เปิ้นสอนเรื่องความสามัคคี หมะว่าคนหนุ่มคนเฒ่าก่ จ้วยกั๋น แต่ก่ ต้องเยียะต๋ามก่ำลังของตั๋วเก่า เก๊ามันหนักก่ ต้องอาศัยคนหนุ่ม ตางปล๋ายจะเบากว่า ก่ ฮื่อคนเฒ่า ก๋านก่ จะเสร็จไปอย่างเรียบร้อย
           
ปึ้ดขอนหาจั๊กเข็บ
เปิ้นสอนฮื่อคนตี้อยู่หมะสุข ซอบคุ้ยหาเรื่องเก่าขึ้นมาอู้ มาเล่า อาจจะเจอดี ได้ผิดหัวกั๋น ไหน ๆ เรื่องมันก่ แล้วไปแล้ว หมะดีไปขุดไปคุ้ยเอาขึ้นมาแห๋มเจ้า

ป้อนากึ้ดไปหน้า ป้อก๊ากึ้ดคืนหลัง
เปิ้นเปรียบจาวนา ย่อมจะกึ้ดไปว่า จะเยียะจะไดฮื่อข้าวตี้ปลูกออกผลดีงาม ได้ผลผลิตสูง ต่างกับป้อก๊า จะกึ้ดเถิงตืนตี้ลงไป และหาหนตางเอาคืนฮื่อได้ พร้อมกับหาวิธีตี้จะฮื่อได้ก่ำไฮนักตี้สุด

หมาเห่า มันตึงหมะขบ หมาหมะเห่ามันจั้งขี้ขบ
เปิ้นเปรียบคนตี้ดีก้าอู้ เยียะแต๊หมะเป๋นเรื่อง หมะเหมือนคนตี้ดัก ๆ หมะอู้นัก แต่เอาก๋านเอางานดี

มีดพร้าหมะหมั่นฝน มันจ้างเป๋นขี้เมี่ยง
มีดพร้า ก่ เหมือนอ่องออฮ๋องคนเฮา ถ้าหมะหมั่นลับหมั่นฝน มันก่ จะเป๋นขี้เมี่ยง ใจ๊หยังก่ หมะแดง ต้องฮู้จักหมั่นฝึกหมั่นฝน มันเถิงจะพร้อมใจ๊ก๋านได้กู้เมื่อ กู้ยาม


ยามมมีกิ๋นติก ๆ ยามหมะมีพับต๋าหยิบ ๆ
เปิ้นเตื๋อนคนตี้หมะมีกำกึ้ดซอบใจ๊จ่ายเกิ๋นฐานะ หมะฮู้จักฮอมเงินฮอมทองไว้พ่อง เผื่อกำลูน

จะไปเอาคนต๋าบอดมานำตาง
จะไปเอาคนต๋าฟางมาแบกไม้แคร่ เปิ้นเปรียบคนต๋าบอด คือคนตี้หมะมีความฮู้ถ้าฮื่อมานำหน้า ก่ อาจจะปาไปเข้าป่าโข่ว ป่าเครือ เหมือนคนต๋าฟางคือฮู้หมะจริงหันหมะแจ้ง จะปาเฮาไปผิดตี้ผิดตาง ก่ ได้เจ้า          

อย่าหยุบของเปิ้นมาเล่น อย่าเต้นฮื่อเปิ้นหันลาย    
อย่าหยุบของเปิ้นมาเล่นอย่าเต้นฮื่อเปิ้นหันลาย อย่าท้าทายนักปราชญ์ อย่าประมาทผู้มีศีลคนหมะเก่าเปิ้นห้ามหมะฮื่ออวดดี ถือดี ฮื่อมีมรรยาท นอบน้อมถ่อมตั๋วหมะฮื่ออวดหลวกต๊าตายผู้ฮู้ ผู้มีศีลไผได้ป้บได้ฮู้จักก่ จะอินดู เมตต๋า          

มีเงินเอาออกฮื่อเปิ้นกู้ มีกำอู้อยู่ในใบลาน    
มีเงินเอาออกฮื่อเปิ้นกู้มีกำอู้อยู่ในใบลาน เป๋นสถานตี้ว่างเปล่า คนหมะเก่าเล่าไว้สิ่งเหล่านี้เป๋นสิ่งตี้หมะมีประโยชน์ คนหมะเก่าเปิ้นว่า หมะดีเจ้าสู้เอาเงินออกมาลงทุนทำกิจก๋านตี้จะทำก่ำไฮฮื่อเอาความฮู้ตี้มีอยู่ออกมาใจ๊ทำประโยชน์ฮื่อตึงตั๋วเก่าและคนอื่นดีกว่าจึ่งจะนับว่า หมะเสียจ้าติเกิด          

บ่ กิ๋นก่ ปาก บ่ อยากก่ ใจ๋ หมั่นดักก่ ไซหมั่นใจ๋ก่ แฮ้ว    
เปิ้นว่า คนเฮา ถ้าตัดความอยากหมะว่าอยากกิ๋น กาว่าอยากได้ ก่ จะมีความสุข ตี้ตุ๊ก ๆ กั๋นอยู่ตึงวันนี้ก่เพราะความอยาก ถ้าพยายามลดความอยากลงพ่องจีวิตก่จะเรียบง่ายกว่านี้ เจ้า          

ตุ๊กจะไปหนี มีแล้วจะไปอวด    
เปิ้นสอนว่าคนเฮาเมื่อยามตุ๊กจะไปฟั่งท้อถอย ฮื่อหมั่นเซาะว่าหากิ๋น จะไปขี้ค้านแล้วถ้ามั่งมีศรีสุขขึ้นมาก่ จะไปทะนงตั๋ว อวดมั่งอวดมี ฮื่อเปิ้นหมั่นไส้เจ้า          

จะไปหลวกก่อนหมอ จะไปซอก่อนปี่    
เปิ้นสอนหมะฮื่ออวดเก่ง อวดดี คนเฮา ฮ่อมไผฮ่อมมัน คน ๆ เดวหมะใจ้จะเก่งไปเหียกู้ฮ่อม คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนสติเจ้า          

ของกิ๋นลำอยู่ตี้คนมักของฮักอยู่ตี้คนเปิงใจ๋  
  คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ ของกิ๋นจะลำก่อยู่ตี้คนมัก คนหมะมักก่ ตึงว่าหมะลำ เปิ้นเปรียบฮื่อฟังเพื่อเตื๋อนสติป้อแม่ คนใหญ่ว่า หมะดีไปบังคับลูกหลานในเรื่องคู่ครองเพราะคนตี้จะต้องอยู่ตวยกั๋นไปแห๋มตลอดชีวิตนั้นควรจะเป๋นคนตัดสินใจ๋เองเจ้า ของกิ๋นหมะมัก หมะจ้างขับจ๋ำ ของกิ๋นหมะลำหมะจ้างก๋ำป้อน          

ฮักเปิ้น จั้งเสียตั๋ว    
ก๋านตี้เฮาฮื้อความฮักไผ ๆ ก่ เป๋นสิ่งตี้ดีถ้าเป๋นความฮักแบบเมตต๋าธรรม แต่ถ้าจะฮักล้ำไป จ๋นก๋ายเป๋นหลง ก่ หละวังจะเสียตั๋ว เจ้า          

คนหมั่นต๋ายหลังด้าน คนขี้ค้านต๋ายหลังหัก    
เปิ้นเปรียบคนตี้มีความขยันหมั่นเพียร ว่าเยียะก๋านไปตึงวัน ๆ หลังอาจจะด้าน แต่ก๋านแล้ว คนขี้ค้าน จะฮอมก๋านไว้นักๆ แล้วก้อยลงมือเยียะ ก่ จะเยียะฮื่อก๋านหมะเสร็จ เหมือนหลังหัก ล้มเหลว    
               
จะนั่งจะเตวก่ ฮื่อผ่อตี้ ผ่อตางฮื่อดี

เปิ้นสอนฮื่อเป๋นคนมีสติมีความละเอียดรอบคอบ เดวจะก๋ายเป๋น หนีเสือปะ จระเข้ เข้า

ฟังกำหมอเมื่อ เจื้อกำหมอผี
เปิ้นสอนว่าคนเฮาถ้าจะเมาก้าเจื้อกำทำนายทายทัก ขี้มักจะเดือดฮ้อนภายหลังเหมือนคนตี้เจื้อหมอผีก่ ขี้มักจะโดนลาก โดนจูงฮื่อเสียเงินเสียทองเหมือนกั๋นเพราะถ้าโดนตั๊กแล้ว จะหมะทำต๋าม ก่ยังอดอิกขะหลิกใจ๋หมะได้


ตกต๋าเปิ้น เป๋นดีไค่หัว ตกต๋าตั๋วเป๋นดีไค่ไห้  

เปิ้นสอนฮื่อหันอกหันใจ๋คนอื่นหันเปิ้นตกตุ๊กได้ยาก หมะดีไค่หัวใส่ ลองกึ้ดว่า ถ้าเฮาตกตี้นั่งอย่างเปิ้นเฮาไห้อยู่ แล้วมีคนมาไค่หัวใส่ จะฮู้เสิกหยั่งได

หมะตันเข้าป่า ก่ หันเสือ
เป๋นกำเตื๋อนสติคนตี้กะลังเริ่มต้นเยียะก๋านยังหมะตันไหนก่ กั๋วฮั่น กั๋วนี่ จะขายของก่ กั๋วคนหมะซื้อหมะตันเยียะหยังก่ กั๋วล่วงหน้า จะทำฮื่อท้อแท้เจ้า

น้ำหมะเต๋มต้น สว่ายดัง
กำหมะเก่าเปิ้นอู้เถิงคนตี้มีความฮู้น่อยมักจะขี้โอ้ขี้อวด กั๋วไผเปิ้นหมะฮู้ เหมือนน้ำหมะเต๋มต้นเวลาสว่ายมันจะมีเสียง หมะเหมือนคนตี้เปิ้นมีความฮู้เต๋มปุ๋ม เปิ้นหมะอู้หมะอวด เหมือนน้ำเต๋มต้น สว่ายหมะดังเจ้า

กำฟู่เก๊า เอาตำตี้ไหนเอาก๋ำใส่ไฟ ฤาไหลน้ำกว้าง
เปิ้นหมายเถิงคนตี้ดีก้าอู้ แต๊ ๆแล้วเหลาะแหละเหลวไหล อู้ไปเล่ยเก๊าป๋ายหมะเหมือนกั๋น

หมะเล่นก่ หมะม่วนหมะแป๋งควั่นก่ หมะมีตี้ไว้คัว
คนหมะเก่าเปิ้นก่ ตึงว่าไว้ว่าฮื่ออู้เล่นหยอกล้อกั๋นพ่อง มันจะได้ม่วน เหมือนบ้านก่ ควรต้องแป๋งแตะแป๋งควั่น จะได้เอาไว้วางคัวไปผ่อเต้อะเจ้า บ้านไหนบ้านนั้น เปิ้นตึงเอาไม้ไผ่มาสานแป๋งควั่นเอาไว้เป๋นจั๊นวางของเจ้า

จ๋ำดีกว่าจด จ๋ำหมะหมด
จดดีกว่าจ๋ำ มันตึงแต๊หยั่งเปิ้นว่าไว้ ฮู้อะหยังมาดีดีก่ ฮื่อจ๋ำฮื่อได้ แต่ถ้ามันนักล้ำไป จำต๊ะไดก่ หมะหมด ก่ ฮื่อจดเอาไว้เจ้า

หลงตางคืนได้ หลงใจ๋คืนยาก
เปิ้นสอนว่า ในชั่วจีวิตฮ๋องคนเฮาอาจจะมีหลายครั้งตี้เฮาหลงตาง แต่หมะเป๋นหยังเจ้า ถามเปิ้นพ่องตั้งสติแล้วสังเกต ก่ จะสามารถปิ้กคืนมาได้ อาจจะเสียเวลาพ่อง แต่ก่หมะเสียตั๋ว เสียใจ๋แต่ถ้าคนใดหลงใจ๋ลุ่มหลงในกิเลสตั๋ณหา บางทีตลอดจาตินี้ก่ หมะสามารถปิ้กคืนมาได้หมะว่ากิเลสตั๋วนั้นจะเป๋นก๋านพนัน ยาเสพติด และแม้แต่ก๋านหลงสาวหลงอันนี้เปิ้นฮ้องว่าหลงใจ๋ คืนยากเจ้า

ไม้สูงกว่าไม้ หักเปื้อลมฝนคนสูงกว่าคน ก๊านภัยต๋นฮั่น
เปิ้นสอนหมะฮื่อทำตั๋วเด่นกว่าคนอื่นเปิ้น มันจะเป๋นภัยกับตั๋วเอง เหมือนต้นไม้ตี้สูงเด่นกว่าเปิ้น ซ้ำยังแข็ง ถูกลมปั้ดแฮง จักโก้นได้ง่าย  


http://www.khonmuang.com/pages/gummagao5.htm                  
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 09, 2014, 09:16:19 am โดย kunthai » บันทึกการเข้า

ไม้คดใช้แปงขอ เหล็กงอใช้แปงเคียว คนคดอย่างเดียวใช้การบ่ได้

kunthai
Hero Member
*****

Karma: +0/-0
กระทู้: 994 Level 25 : Exp 60%
HP: 0.1%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: มกราคม 09, 2014, 08:30:27 am »
แบ่งปัน

หมะมีฮื่อหา หมะมาฮื่อเซาะ    
     เปิ้นสอนฮื่อคนมีความหมั่นเปียร อยากได้ อยากมีอะหยังก่ ฮื่อ ขนขวาย เซาะหา หมะใจ้อยู่หมะดาย จะฮื่อของนั้นล่นมาหาคนเดวเจ้า มันเป๋นไปหมะได้    
           
     จะจู๋งก่ ลู่ไปก่อน จะส่อนก่ ลู่ตวยหลัง    
     เปิ้นบอกว่า มันเป๋นลักษณะของคนหมะเอาไหน เหมือนเฮาจู๋งควาย จะจู๋งก่ จะลู่ไปก่อน แต่ปอเฮาฮื่อไปก่อน ก่ จะตวยตางหลังแห๋มเมาะ เหมือนแกล้ง    
           
     หนีฝนหมะป๊นฟ้า หนีฝ้าหมะป๊นตะวัน    
     เปิ้นบอกฮื่อฮู้เถิงสัจจะฮ๋องจีวิตว่า คนเฮาเกิดมาแล้ว ตึงหนีหมะป๊นความต๋าย หมะว่าจะเยียะจะไดก่ต๋าม เหมือนเฮาทำอะหยังไว้ หมะว่าบุญกาว่า บาป เฮาตึงจะได้ฮับผลฮ๋องก๋านกระทำนั้น ๆ อย่างแน่นอน หมะจ๊าก่ เวย    



กึ้มงึ้มดื่มใน น้ำหมะไหลเจี้ยวปื๊น    
    กึ้มงึ้มดื่มใน น้ำหมะไหลเจี้ยวปื้น ไผจะกล้าไปสู้กับนักแข่งรถแข่ง ตี้เล่นเกมส์แข่งรถมาเมินแล้วได้    
         
    น้ำขุ่นไว้ตางใน น้ำใสไว้ตางนอก    
    เปิ้นสอนฮื่อคนมีความ อดทน อดกลั้น หมะใจ๊อารมณ์ในก๋านตัดสินปั๋ญหาต่าง ๆ และมีสติ แม้ป้บเหตุก๋านตี้รุนแรง ก๋านมีสติ จะจ้วยฮื่อผ่อได้กว้างไก๋ หมะหลงตางเจ้า    
         
    ฟ้อนหมะจ้าง ติแผ่นดิน    
    คนเฮามันหมะใจ้ว่า จะเยียะกู้อย่างจ้างมาแต่อ้อนแต่ออก ต้องมาหัดมาเฮียน แต่ก่ มีบางคน ตั๋วเก่าเยียะหมะจ้าง ก่ หมะยอมฮับ กลับโต้ดอันนั้นอันนี้ คนนั้นคนนี้ หมะยอมโต้ดตั๋วเก่าซักน่อย    
         
    คนฉลาดหมะดีประมาทคนง่าว    
    ไผตี้กึ้ดว่าตั๋วเก่าหลวก ก่ ฮื่อหละวังว่า คนกู้คน มันมีตึงหลวก ตึงง่าว แต่ก่ หมะใจ้กู้เรื่องกู้ราว บางคนฮู้เรื่องนี้ แต่เรื่องอื่นหมะฮู้เลย ตางไผตางมัน คนง่าว ถ้าลงได้เกยเยียะก๋านนี้จ๋นชำนาญแล้ว ต่อฮื่อคนหลวกจะไดมาเยียะก่ ตึงสู้หมะได้เจ้า เปิ้นก่ เตื๋อนฮื่อคนมีสติ จะไปอวดดีอวดเก่งเหียคนเดว ดูแควนว่าคนอื่นง่าวไปเหียเสี้ยงเจ้า ก่ จะได้อาชาอาศัยกั๋นไยเจ้า แบบ ปี้ฮู้สอง น้องฮู้นึ่งเจ้า    
         
    ต๋ามไฟหมะดีอ้าปาก หมะดีถากไม้เข้าหามือ    
    คนหมะเก่าเปิ้นสอนลูกหลานว่า ถ้าหมะฮู้จักหละวัง มันจะเยียะฮื่อเกิดความผิดพลาด เถิงขั้นเจ็บตั๋วได้    
         
    ได้หน้า หมะดีลืมหลัง    
    คนเฮานาเจ้า หมะดีลืมความหลัง แต่หมะได้หมายความเถิงว่า ฮื่อเป๋นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่หมะดีลืมความตุ๊กยากตี้เฮาเกยผ่านมาแล้ว ป้ายังจ๋ำจีวิตตี้ลำบาก ต๋อนออกมามีเฮือนใหม่ ๆ รายได้ก่ มีก้าเงินเดือนฮ๋องสามี และรายได้ตี้ป้า

เปิดฮ้าน แต่ก่ หมะนักหมะหนาต๊ะได
ฮ้องว่าปอใช้ปอกิ๋นกั๋นไปวันวัน ต๊ะอ้ะ รถยนต์ตี้ใจ ก่ ซื้อมือสอง ทนุถนอมใจ๊ ยางรถยนต์ ถ้าดอกมันหมด ก่ ต้องเอาไปหล่อดอก แล้วก่ ปิ้กมาใจ๊แห๋มเมิน ฮ้องว่าต่ออายุก๋านใจ๊งานของยางไปแห๋มหมะใจ้น่อย แบตเตอรรี่ ถ้าหมดอายุ ก่ หมะยอมซื้อใหม่ซักเตื้อ เจ๊ามาก่ จ้วยกั๋นแม่ ลูก ยู้รถฮื่อป้อ เป๋นประจ๋ำ ของใจ๊กู้อย่างต้องถนอมใจ๊ อะหยัง อะหยังก่ ต้องจิ๊ ต้องเขียม แต่มีอย่างนึ่งตี้สอนหมะฮื่อจิ๊ นั้นคือ น้ำใจ๋เจ้า    
         
    เล่นหมา หมาเลียหน้า เล่นข้า ข้าหยุบหัว    
    เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า ถ้าเฮาเล่นกับหมา มันจั้งเลียหน้าเลียต๋า เหมือนเฮาเล่นกับลูกน้อง นักไป เขาก่ จะลื่น ลามปาม หมะฮื่อความเคารพนับถือ เปิ้นสอนฮื่อวางตั๋วพอดี พอดี หมะนักหมะน่อยเกิ๋นไป ก่ จะเป๋นตี้ยอมฮับฮ๋องผู้คน    
         
    เจ้ามือกิ๋นรวบได้นั่งรถเก๋ง ส่วนหมู่คนเก็งเหลือก้าเตี่ยวก้อม    
    เปิ้นเปรียบคนตี้ซอบแตงหวย ยังหมะหันไผรวยซักเตื้อ แต่หมู่เจ้ามือ มีรถเก๋งนั่ง มั่งมีขึ้นติก ๆ แต่เปิ้นหมะได้สอนฮื่อเอาอย่างเจ้ามือหวยนาเจ้า มันผิดกฏหมายเจ้า    
         
    เฒ่าแก่ค้าว หงอกยาวขาวผอม กันหมะต๋ายเมือมรณ์เอาไว้สอนลูกเต้า    
    เปิ้นอู้เถิงคนเฒ่า ๆ เยียะก๋าน หมะมีแฮงแล้ว ก่ ขอฮื่อยกไว้เป๋นคนกอยสั่งสอนลูกหลานเต๊อะ หมะดีทิ้งขว้างเปิ้นเน่อเจ้า    
         
    หลับเดิกลุกเจ๊า หมะได้เป๋นเจ้า ก่ ได้เป๋นนาย    
    คนหมะเก่าเปิ้นสอนลูกหลานฮื่อหมั่น จะไปดีก้านอน เวลาตี้จะเยียะก๋านจะได้มีนัก ๆ คนตี้เปิ้นมั่งมีศรีสุข เปิ้นเยียะก๋านนักเจ้า เพียงแต่หมะได้ใจ๊แรงก๋ายต๊ะได แต่ใจ๊สมองนักเจ้า


มีคำฮื่อเปิ้นกู้ มีความฮู้อยู่ในใบลาน    
    เปิ้นเปรียบคนมั่งมีตี้มีเงินเอาไว้ฮื่อเปิ้นกู้ ตั๋วเก่าหมะยอมเอามาใจ๊สอย เหมือนคนตี้มีความฮู้นัก แต่หมะยอมเอาออกมาสืบฮื่อลูกหลานต่อ มันก่ หมะได้ประโยชน์กับไผ แห๋มกำเปิ้นว่า มีเงินคำไว้หมะใจ๊สอย เต๋มก๋องเต้าดอยไผหมะอวดอ้าง    
         
    กิ๋นฮื่อปอคาบ หาบฮื่อปอแฮง แป๋งฮื่อปอใจ๊ ไข้ฮื่อปอนอน    
    กิ๋นฮื่อปอคาบ หาบฮื่อปอแฮง แป๋งฮื่อปอใจ๊ ไข้ฮื่อปอนอน กำฟู่ตึงหมดนี้ก่ เพื่อจะสอนฮื่อคนเฮาฮู้จักประมาณตั๋ว ฮื่อผ่อฐานะตั๋วเก่ากิ๋นก่ จะไปกิ๋นนักล้ำจ๋นกั๊ดต๊อง เยียะก๋านปอดีแฮงตั๋วเก่า แป๋งคัวไว้ฮื่อมีปอใจ๊ เป๋นไข้หมะสบายฮื่อปอนอน เจ้า    
         
    จิกปิกไหนก่ ป้อ จ้อหว้อไหนก่ ขวัก      

เปิ้นเปรียบกับสายน้ำ เวลาไหลไปปะใส่ตี้แข็งนูนขึ้นมา ก่ จะเยียะฮื่อของตี้ไหลตวยมาป้อกหนาขึ้น หนาขึ้น แล้วถ้าตี้ไหนอ่อน เป๋นฮูจ้อหว้อ น้ำก่ จะเซาะฮื่อฮูใหญ่ขึ้นติก ๆ จ๋นบางเตื้อ ก๋ายเป๋นแอ่งใหญ่ เหมือนคนตี้มั่งมีซ้ำยังมีความขยันหมั่นเปียร ทำมาหากิ๋น หมะขี้ค้านทรัพย์สมบัติก่ ป้อกขึ้นตึงวัน ตึงวัน หมะเหมือนคนบางคน อยู่ดายอยู่ หมะมีทรัพย์มรดก แต่ก่ หมะกึ้ดจะทำมาหากิ๋นฮื่อพอกพูนขึ้น จกใจ๊ไปตึงวัน ๆ หมะเมินสมบัติก่ เสี้ยงก่ สิบ จะไดจะนั้นเจ้า
 
         
    บ่ ดีแกว่งตี๋นหาเสี้ยน    
    เปิ้นสอนฮื่อคนเฮาอยู่ไหนก่ ฮื่อหละวัง จะไปเซาะหาเรื่อง มาใส่ตั๋ว ก๋านงานของเฮา มีเป่อเลอะ เป่อเต๋อ หมะดีไปส็วกไปแส่เรื่องฮ๋องคนอื่นเปิ้นเจ้า    
         
    อยู่ไก๋กิ๋นของฝาก อยู่ใก้กิ๋นสากมอง      

เปิ้นว่าไว้ว่า คนเฮาถ้าอยู่ห่างกั๋น ก่ กึ้ดเติงหากั๋น มีอะหยังก่ ฝากไปฮื่อกิ๋น แต่คนตี้อยู่ใก้กั๋น หันหน้ากั๋นตึงวัน กำเดวมันก่ จั้งผิดหัวกั๋น เหมือนลิ้นกับเขี้ยว เป๋นธรรมดาเจ้า
   

จับใจ๋แฮ้ง หมะแน่นใจ๋ก๋า จับใจ๋หมอยา พยาธิหมะสู้

มีแห๋มอันนึ่ง จับใจ๋หมี หมะดีใจ๋เผิ้ง จับใจ๋มองเซิง หมะจับใจ๋เงี้ยว

แห๋มอัน จับใจ๋แฮ้ง หมะแน่นใจ๋ก๋า จับใจ๋ครูบา หมะจับใจ๋พระน่อย
และก่ แห๋มอัน จับใจ๋งู หมะจูใจ๋เขียด จับใจ๋เปี้ยด หมะจับใจ๋ไม้คาน
จะสังเกตว่า กำหมะเก่าแบบนี้มีนัก เพราะเปิ้นฮู้ว่า คนเฮาหมะว่าจะทำดี ทำจะได มันตึงมีคนซอบ คนหมะซอบ หมะต้องกึ้ดย่าน ถ้าเฮาหมะได้ทำความเดือดฮ้อนฮื่อไผนาเจ้า เพราะบางทีเปิ้นอาจจะขอยเฮาก่ ได้เจ้า
 
         
    กำปากเหมือนผีสอน ตี้นอนเหมือนโหม้งกระต่าย  
 
    เปิ้นเปรียบฮื่อฟังเถิงคนตี้ดีก้าอู้ อู้เก่ง ไผอู้เรื่องอะหยังก่ ฮู้ไปเหียหมด เหมือนผีเจาะปาก แต่ขี้ค้าน เวลาเยียะก๋าน หมะเหมือนตี้อู้ ขนาดตี้นอนตั๋วเก่ายังเหมือนโหม้งกระต่าย    
         
    ของหมะกิ๋นฮู้เน่า กำหมะเล่าฮู้ลืม    

    เปิ้นว่าไว้เจ้าว่า ของกิ๋นได เฮามีแล้วหมะฮู้จักเอามากิ๋น มันจะเน่า จะเสียเจ้า เหมือนกำดีดีเปิ้นว่าไว้ เรื่องเล่าตี้มีสาระ เล่าเป๋นต๋ำนานมาแต่โบราณ ถ้าเฮาหมะเอามาเล่าต่อ มันก่ จะลืมไปเหีย เสียดายเจ้า    
         
    ของกิ๋นลำ ปั๋นกั๋นกิ๋นคนน่อย กิ๋นคนเดวจ้างแก๊น  
 
    เปิ้นว่าไว้เมินแล้วเจ้า ซึ่งป้าก่ ปฏิบัติตวยมาตลอด ฮู้ว่ามีอะหยังลำตี้ไหน ก๋ หา ก่ เซาะ มาฮื่อลูกหลานกิ๋นเจ้า นั่นก่ คือว่า คนเฮาต้องมีน้ำใจ๋ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ฮื่อกั๋นและกั๋น เฮาหมะได้อยู่ในโลกนี้คนเดวเจ้า    
         
    ก้อนหินขว้างซัด ถูกตี้หินขัง จ้างหุมขะนัง สะต๊อนใส่หน้า    
    เปิ้นสอนว่า ก๋านตี้คนเฮาจะเยียะหยังลงไป ฮื่อหละวัง ฮื่อกึ้ดก่อนลงมือ หมะว่าจะอู้ กาว่าทำ ดีหมะดี เรื่องราวนั้นอาจจะฮื่อโต้ดกับคนอู้ คนเยียะ เหมือนเฮาขว้างหินลงไปถูกโหม้งหิน อาจจะสะต้อนปิ้กใส่ตั๋วเก่ากะได้เจ้า    
   
เกิดเป๋นคน เข้าห้วยใดก่ ฮื่อมันสุด ขุดห้วยใดก่ ฮื่อมันตึ๊ก    
    เพื่อหมะฮื่อเสียจ้าติเกิด หมะว่าเยียะหยังก่ฮื่อเฮียนฮู้ฮื่อ ถอง ๆ เหมือนเข้าห้วยเข้าป่าก่ ฮื่อมันขว้อย หมะเยียะขว้างเกิ่งขว้างก๋างเน่อเจ้า    
         
    หมาขบ จะไปขบตอบหมา    
    เปิ้นสอนว่า คนเฮาเมื่อมีไผมาเยียะฮื่อโขดฮื่อเกี้ยด ก่ จะไปผูกพยาบาท ตอบโต้ ฮื่อกึ้ดว่า เขาด้อยกว่าเฮา เขาหมะฮู้ เขาเถิงว่า เฮาจะลดตั๋วลงไปโต้ตอบเขา จะหมะได้ประโยชน์อะหยังกับเฮาเลยเจ้า    
         
    หนามแก่ป๋ายมุ่ม หนามหนุ่มป๋ายแซว ปักบ่อแผวจ้างอ่อนเบ้อ    
    เปิ้นว่า หนามแก่เถิงแม้ป๋ายจะมุ่ม แต่ก่ แข็ง ดีกว่าหนามหนุ่ม เถิงแม้ป๋ายจะแหลม แต่ก่ อ่อน ปักหมะเข้า เปรียบเหมือนคนตี้เปิ้นมีความฮู้ แม้ท่าทางจะทื่อ หมะแสดงออกมา ก่ ดีกว่าคนมีความฮู้น่อย ตี้มักจะซอบแสดงความอวดฮู้ เอาแต๊แล้วก่ หมะฮู้แต๊ซักเรื่อง    
         
    สวรรค์มีอยู่ในอก หม้อนะฮกมีอยู่ในใจ๋    

    สวรรค์มีอยู่ในอก หม้อนะฮกมีอยู่ในใจ๋ หม้อไฟมีอยู่ตี้ปาก ความตุ๊กความยาก อยู่ตี้ตี๋นกับมือ คนเฮาทำความดีก่ มีสุข ทำความหมะดีก่ มีตุ๊ก อู้ดี ก่ เป๋นศรีแก่ปาก อู้หมะดี ก่ ฮ้อนเป๋นไฟ อยู่ไหนกิ๋นไหนหมะเป๋นต๋าสุข จะได้ดี ได้ยาก ก่ อยู่กับตี๋นกับมือฮ๋องตั๋วเก่าทั้งนั้น
สรุปว่า ตั๋วเก่าตังน้าน หมะใจ้คนอื่นเจ้า    
         
    เผื่อฮู้คิง น้ำปิงปอแห้ง    

    เปิ้นสอนฮื่อฮู้จักวางแผนไว้ก่อน จะอู้จะจ๋า ก่ ต้องกึ้ดฮื่อดีก่อน เกิดก๋านผิดพลาดขึ้นมา ก่ แก้ไขหมะตันแล้วเจ้า    
         
    ถ้วยแตกแล้ว เอามาแตะต่อกั๋น ตี้ไหนจามัน จะหายแตกร้าว
   
    เปิ้นว่าไว้ดีเจ้า ว่า คนเฮาก่อนจะอู้ออกไป หมะกึ้ดหน้ากึ้ดหลังก่อน แล้วจะมาแก้ตั๋วกำหลัง มันก่ เหมือนถ้วยชามตี้แตกร้าวไปเหียแล้ว เอามาแตะต่อกั๋นใหม่ หยั่งใดมันก่ ตึงหมะเหมือนเก่าเจ้า    
         
    ตุกหยุก ๆ ข้าวสุกเต๋มก่อง ต้องหย้อง ๆ ข้าวก่องหมะมี    
    กำหมะเก่านี้เปิ้นเปรียบฮื่อหันว่า คนบางคนตี้เปิ้นหมะแต่งตั๋ว แต่มีเงินมีทอง เหมือนมีข้าวสุกเต๋มก่อง หมะเหมือนบางคนตี้เอาก้าแต่งหย้อง แต่ความจริงก๋วงใน เงินทองหมะมี เหมือนหมะมีข้าวในก่องหนะเจ้า    
         
    เยียะฮื่อเปิ้นฮักยากนักจักหวัง เยียะฮื่อเปิ้นจังกำเดวก่ ได้    
    เปิ้นว่าคนเฮา กว่าตี้จะฮื่อเปิ้นฮัก ไว้เนื้อเจื้อใจ๋ได้ บางทีใจ๊เวลาเป๋นปี๋ ๆ แต่ถ้าอยากฮื่อเปิ้นจัง และด่าว่าตึงเมือง ก่ สามารถทำได้ชั่วข้ามคืนเจ้า ตั๋วอย่างหันอยู่ จะ จะ    
         
    กำฟู่นักปราชญ์เหมือนดาบสองคม    
    กำฟู่นักปราชญ์ เหมือนดาบสองคม กำฟู่คนโง่งม เหมือนลมปั๊ดยอดไม้ เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า ถ้าผู้ฮู้เปิ้นอู้อะหยัง ก่ ฮื่อเฮาฟังแล้วนำมากึ้ด เพราะจะต้องมีความหมายลึกซึ้ง หมะเหมือนกำอู้ของคนโง่งม เปิ้นเปรียบเหมือนลมปั๊ดยอดไม้ หมะมีความหมาย ไร้สาระ หมะต้องเอามากึ้ดฮื่อเสียเวลาเจ้า    
         
    แล่งเมินก่ แล่งหันลาย แล่งขวายก่ แล่งหันแซง    

เปิ้นบอกเล่าเถิงนิสัยของคน ใหม่ ๆ ก่ ดูดี แต่ปออยู่กั๋นเมินเข้า ลายก่ ออก เหมือนยิ่งแจ้งก่ หันลายแซงชัดขึ้นติก ๆ    


  กันว่าจะมัด หมะต้องมัดด้วยป๋อ ก้าปากก้าคอ มัดกั๋นกะได้    
    เปิ้นบอกว่า คนเฮาจะผูกใจ๋กั๋น ก่ ด้วยกำอู้ กำจ๋า หมะต้องเอาเจื้อกเอาป๋อมามัดเลย หมะเจื้อก่ ลองผ่อเจ้า อู้ม่วนจ๋าหวาน มีน้ำใจ๋ฮ่อกั๋นจากใจ๋จริง ไผตึงหมะหนีไปเจ้า    
         
    ก้นข้าวหมะฮ้อน หมะเป๋นต้าไห มันเป๋นแต่ไฟ หมะใจ้กับหม้อ    
    เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า ก๋านจะด่วนตัดสินเรื่องราวใดใด ก่ ฮื่อผ่อเถิงต้นเหตุแต๊ ๆ ก่อนว่าเป๋นจะใด ตั้งหม้อหมะฮ้อนอาจเป๋นต้าไฟหมะแฮง หมะใจ้หม้อหมะดี    
         
    โจรปล้นยังเหลือเฮือนไว้ ไฟไหม้ยังเหลือแผ่นดิน    
  
โจรปล้นยังเหลือเฮือนไว้ ไฟไหม้ยังเหลือแผ่นดิน แต่ก๋านพนันมันกิ๋น แม้แต่แผ่นดินก่ หมะค้างอยู่ คนเฒ่าเปิ้นตึงสอนไว้ เรื่องก๋านพนัน มันเป๋นสิ่งทำฮื่อคนตี้หลงมันต้องเสียคน สิ้นเนื้อประดาตั๋ว ระวังตั๋ว เจ้า ต๋อนนี้กะลังเป๋นหน้าฟุตบอล จะไปหน้ามืดเน่อเจ้าจะเสียคน
 
         
    ของกิ๋นหมะมัก หมะจ้างขับจ๋ำ ของกิ๋นหมะลำ หมะจ้างก๋ำป้อน  
 
    เปิ้นเตื๋อนสติคนตี้ซอบเจ้ากี้เจ้าก๋าน วุ่นวายเรื่องส่วนตั๋วของคนอื่นเปิ้น มันคนละคน คนละใจ๋ จะไปฮื่อซอบเหมือนกั๋นได้จะใดเจ้า    
         
    ว่าฮื่อเปิ้น หมะซวามง่อนตั๋วเก่า    
    คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ดีเจ้า เปิ้นเตื๋อนคนตี้ซอบว่าฮื่อคนอื่น ว่า เฮาจะไปท่าจับผิดก้าคนอื่น ลองย้อนมาผ่อตั๋วเก่าเฮาลอ ว่า ตี้เฮาว่าฮื่อเปิ้นนั้น ตั๋วเฮาดีละกาเจ้า    
         
    แป๋งเฮือน ต๋ามใจ๋คนอยู่ สานอู่ต้องผ่อตั๋วคนนอน    
    เปิ้นบอกว่า ก๋านแป๋งเฮือนก่ ต้องตวยใจ๋คนตี้จะอยู่ ถ้าไปแป๋งฮื่อแล้วหมะถูกใจ๋ จะเป๋นโต๊ด เลือกคู่ ก่ ต้องผ่อเอาคนเดว ต้องใจ๊เวลาศึกษากั๋นฮื่อเมิน ๆ และก่ ต้องฟังกำแนะนำตักเตื๋อนจากคนใหญ่ หมะอั้นน้ำต๋าจะเจ๊ดหัวเข่ากำลูน    
         
    อดเผ็ดกิ๋นหวาน อดทนสานจะได้ส๊า    
    เปิ้นสอนคนเฮาฮื่อมีความอดทน ตุ๊กยากก่อนแล้วจะสบายกำลูน เหมือนก๋านอดทนสาน แล้วหมะจ๊าก่ จะได้ส๊าไว้ใจ๊เจ้า    
         
    เสียมหมะคมฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ ความฮู้หมะนักฮื่อหมั่นฮ่ำเฮียน    
    เปิ้นเปรียบคนเฮา ถ้าหมะมีความฮู้นัก ก่ ฮื่อหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน เหมือนเสียมตี้หมะคม ต้องใส่ด้ามหนัก ๆ คนเฮาหมะใจ้หลวกมาตั้งแต่ในต๊องตี้ไหนเจ้า    
         
    ข้าวหมะได้ตาก ต๋ำปึก คนหลึกมันตึงสอนยาก    
  

เปิ้นเปรียบว่า คนเฮาถ้ามันหลึก มันหลึ่ง สอนตึงยาก มันตึงดื้อ เหมือนข้าวหมะได้ตาก เอามาต๋ำ มันจ๊าเจ้า เสียเวลาเป๋นเมินเป๋นนาน กว่าจะสอนฮื่อดีได้เจ้า
 
         
    มารหมะมี ป๋ารมีหมะแก่ ลูกหมะฟังกำป้อแม่ ยากนักจักเป๋นดี    
    เปิ้นหมายเถิงคนเฮา หมะว่าจะเยียะหยัง มันต้องมีอุปสรรค เฮาต้องพยายามฝ่าฟันอุปสรรค เถิงจะป้บความสำเร็จ ลูกเต้า ตี้หมะเจื้อฟังกำป้อแม่ ตี้เปิ้นได้ฮู้ได้หันมาก่อน ตึงจั้งหมะได้ดี



         
    ของจักเสีย ฮื่อฟั่งใจ๊ ของจักได้ ฮื่อฟั่งเดา    
    คนหมะเก่าเปิ้นเป๋นห่วงลูกหลานตี้เอ็นยาน เปิ้นบอกว่า ของอะหยังจะเสีย ขะใจ๋เอามาเยียะเหีย เหมือนกับของตี้ควรจะได้เป๋นฮ๋องเฮา ก่ ฮื่อฟั่งเก็บเอา เหมือนคำตี้ว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก จะไดจะอั้นเจ้า    
         
    ใจ๋เป๋นนาย ก๋ายเป๋นบ่าว  
 
    เปิ้นบอกว่า คนเฮา ใจ๋จะต้องเป๋นเก๊า เฮาจะเยียะหยัง ก่ จะเยียะจากใจ๋ก่อน กึ้ดใจ๋ได้แล้วเถิงจะสั่งก๋ายเยียะเจ้า    
         
    กำกึ้ดดี ขายสะลีนอนสาด    
    คนหมะเก่าเปิ้นว่าฮื่อคนตี้สิ้นคิดว่า หยังมากึ้ดดี จ๋นต้องขายสะลี นอนสาด คือหมะจ้างทำมาหากิ๋นอะหยัง ได้ก้าขายของเก่าตี้มีอยู่แล้วไปวัน ๆ    
         
    ใคร่เวยฮื่อกาน ใคร่นานฮื่อล่น
   
    คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนสติลูกหลานว่า จะเยียะอะหยังก่ ฮื่อรอบคอบ จะไปฟั่งล้ำไป เวยล้ำไปเดวจะต้องปิ้กมาเยียะแห๋มลื้มหนึ่งเจ้า จ๊า ๆ ได้พร้าเล่มงาม    
         
    สี่สิบลืมหน้า ห้าสิบลืมหลัง    
    เปิ้นว่า คนเฮาตี้มีอายุนักแล้ว ย่อมจะลืมหน้าลืมหลัง เป๋นธรรมดา เจ้า บางคนจ๋ำได้ก้าขี้เก่า เยียะหยังอยู่แหมบ ๆ กลับจ๋ำหมะได้ ว่าลืมอี้หวะเจ้า    
         
    เหล็กดี หมะต้องตี๋หลายเต๋า    
    เปิ้นเปรียบเทียบคนดีคนเก่ง สอนหยังน่อยก่จ๋ำ นำไปใจ๊ได้ หมะต้องเสียเวลาสอนหลายเตื้อ เหมือนเหล็กดี ตี๋กำเดวก่เป๋นฮูปเป๋นฮ่าง    
         
กิ๋นหมะจ้าง ก่ เป๋นหนี้ ขี้หมะจ้าง ก่ เป๋นก๋ำ    
    กิ๋นหมะจ้างก่ เป๋นหนี้ ขี้หมะจ้าง ก่ เป๋นก๋ำ กระทำตั๋วหมะดี ก่ เปิ้นเล่า คนหมะเก่า เปิ้นสอนฮื่อจ้างกิ๋น จ้างตาน จ้างเก็บ จะเยียะฮื่อจีวิตมีความสุข หมะเป๋นตุ๊ก และหมะเป๋นขี้ปากจาวบ้าน    
         
    พ่องอยู่ตางลุ่มนั่งไห้ พ่องอยู่บนเก๊าไม้ไค่หัว    
    คนหมะเก่าเปิ้นสอนลูกหลาน ส่วนมากจะเป๋นกำเปรียบ มันจะได้นึกหันภาพไปตวย อันนี้เปิ้นสอนหมะฮื่อซ้ำเติมคนตี้ทำอะหยังผิดพลาด เยียะฮื่อเปิ้นตุ๊กใจ๋นักขึ้น แห๋มอันตี้คล้าย ๆ กั๋นก่ มีว่า ตกต๋าเปิ้นเป๋นดีไค่หัว ตกต๋าตั๋วเป๋นดีไค่ไห้ เจ้า    
         
    กิ๋นขี้หมา ดีกว่าเป๋นความ    
  
กำนี้เป๋นกำอู้ของคนจีนตี้เข้ามาทำมาหากิ๋นกั๋นอยู่ตี้เมืองไทย เปิ้นถือว่า ก๋านค้าความกั๋นนี่ หมะว่าจะเป๋นฝ่ายผิดกาว่าถูก มันเยียะฮื่อเสียเวลาทำมาหากิ๋นเจ้า แห๋มหมะปอ ยังเยียะฮื่อเสียเงินเสียทอง หมะว่าจะเสียฮื่อตานา กาว่าตาอยู่เจ้า เปิ้นเลยเปรียบว่า ถ้าจะเป็นความกั๋น ยอมกิ๋นขี้หมายังดีกว่าเจ้า
 
         
    แมงบ้งยังหมะต๋ายกั้นใบไม้    
  
เปิ้นว่า ขนาดแมงบ้งยังหมะต๋ายกั้นใบไม้ คนเฮาเกิดมาแล้วหมะต้องกั๋วอดต๋าย มีมือมีตี๋น แห๋มหมะปอมีอ่องออตวย ขอฮื่อขยันหมั่นเพียร จะไปขี้ค้าน งอมืองอตี๋น เจ๊าก่ ว่างาย ขวายก่ ว่าฮ้อน อยู่ฮั่นจะอายแมงบ้งเน่อเจ้า
 
         
    ข้าวจะเสี้ยง เพราะกิ๋นหวาน คนจะผลาญเพราะนอนอุ่น    
    เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า ข้าวจะเสี้ยงเพราะกินนัก และถ้าจะเมาก้านอนหลับ เอาความสุขสบาย ก่ จะตุ๊กจะยาก    
         
    งัวลากเฟือง ก่ กิ๋นเฟือง     

เปิ้นว่า ก๋านตี้คนเฮาเยียะอะหยังลงไปแล้ว ก่ ต้องหวัง และได้ฮับผลประโยชน์จากก๋านตี้ได้ทำลงไป คนตี้ทำอะหยังแล้วหมะหวังผลนั้น หายากในโลก ผลตี้ได้ อาจจะโดยตรง กาว่าโดยอ้อม เป๋นรูปธรรม กาว่า นามธรรม
 
         
    อย่าเก็บกำเบา อย่าเอากำง่าย    
    เปิ้นสอนหมะฮื่อเป๋นคนหูเบา ฟังความอะหยังก่ ฮื่อหนักแน่น ฟังหูไว้หู เยียะหยังก่ จะไปมักง่าย ฟังความมา ก่ เอามาประกอบก๋านพิจารณาฮื่อรอบคอบ หนักแน่น อย่าเจื้อง่ายโลเล จะหมะเป๋นตี้เจื้อถือฮ๋องผู้คน    
         
    สีสะล้อ ฮื่อควายฟัง
   
    เปิ้นว่าคนเฮาตี้มันหลึก หมะว่าจะอู้อะหยัง สอนอะหยัง มันตึงหมะเข้าคิง เหมือนเฮาสีสะล้อฮื่อควายฟัง จะไดจะนั้นเจ้า    
         
    ไม้ต้นเดว หมะเป๋นก๋อ ป๋อต้นเดวหมะเป๋นเหล่า    
   

เปิ้นเปรียบว่า คนเฮาหมะสามารถอยู่คนเดวได้ และก่ หมะสามารถเยียะก๋านใหญ่ได้ด้วยตั๋วคนเดว เฮาต้องฮ่วมแฮงฮ่วมใจ๋กั๋น กิจก๋านต่าง ๆ จุ่งจะเป๋นเรื่องขึ้นมาได้ ไม้ต้นเดวเปิ้นหมะฮ้องว่า กอ ต้นป๋อต้นเดวมันตึงหมะเป๋นป่า เจ้า
 
         
    ใบบัวปกจ๊าง ต๊างนาซ่อนหอย    
    คนหมะเก่าเปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮาเยียะหยังไว้ตี้ใด จะดีจะชั่วก่ ต๋าม มันตึงมีคนฮู้จ๋นได้ เหมือนกำว่า ความลับหมะมี๋ในโลกเจ้า ใบบัวน่อย ๆ จะไปปกตั๋วจ๊างใหญ่ ๆ ได้กุ้มจะไดเจ้า



ที่มา
http://www.khonmuang.com/
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 09, 2014, 09:26:06 am โดย kunthai » บันทึกการเข้า

ไม้คดใช้แปงขอ เหล็กงอใช้แปงเคียว คนคดอย่างเดียวใช้การบ่ได้

kunthai
Hero Member
*****

Karma: +0/-0
กระทู้: 994 Level 25 : Exp 60%
HP: 0.1%


ดูรายละเอียด
« ตอบ #2 เมื่อ: มกราคม 09, 2014, 09:07:18 am »
แบ่งปัน

ตอกสั้น ฮื่อมัดตี้กิ่ว สิ่วสั้นฮื่อสิ่วไม้บาง    
     สุภาษิตกำเมืองเฮา เปิ้นตึงฮื่อความหมายไว้ต๋ามคำอู้เลย มีก้าว่า ไผจะยอมฮ้บก่ เต้าอั้นน้อะ เปิ้นฮื่อเฮากึ้ดหันภาพเลยกำเดวว่า ถ้าเฮามีตอกลั้น แล้วจะกั้นเอาไปมัดอะหยังตี้มันใหญ่ ก่ ย่อมหมะได้ ตอกสั้นก่ ต้องมันตี้มันน่อย ตอกจะมัดเติงแต่ว่า มันมีความหมายสอนเฮาลึกกว่านั้น ไผเข้าใจ๋ว่าจะไดพ่องเจ้า    
           
     งัวตั๋วใด กิ๋นหญ้าแผกหมู่ กันว่าหมะต๋ายเปิ้นฆ่า ก่ ต๋ายเสือขบ    
     คนโบราณเปิ้นสอนไว้ หมายเถิงคนตี้มีพฤติก๋รรมแตกต่างจากคนอื่น หมะเข้าเปื้อนเข้าฝูง เป๋นคนโดดเด่ว เมื่อมีปั๋ญหาเกิดขึ้นกับตั๋ว ตี้หมะสามารถแก้ไขได้ ก่ จะได้ฮับความเดือดฮ้อนแสนสาหัส หมะมีไผจ้วย    
           
     เมื่อป้อแม่มี กิ๋นขว้างโบ้ะขว้างบ้ะ กันป้อแม่ต๋ายละ เป๋นหมะห่อยหมะนอย    
     กำอู้นี้ก่เป๋นกำอู้ตี้มองข้ามหมะได้ แต่จะโต้ษลูกอย่างเดวก่ หมะได้ เพราะเวลาป้อแม่ยังมีอยู่ ความฮักลูก กอยดูแลลูกจ๋นหมะได้จ้วยตั๋วเก่าเลย แล้วปอป้อแม่ต๋าย หมะมีไผผ่อกอย เลยจ้วยตั๋วหมะได้ หมะว่าก๋านเป๋นอยู่ กาว่าก๋านเยียะก๋าน เซาะว่าหากิ๋น หมะจ้างทั้งนั้น ปอเงินเก่าตี้ป้อแม่หาไว้ฮื่อหมด ก่ เป๋นหมะห่อยหมะนอย อย่างว่า    
           
     เสียมบ่ คม ฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ ความฮู้หมะนักฮื่อหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน    
     เป๋นไดพ่อง กำคนเฒ่าเปิ้นว่าไว้ เฮาเถียงหมะได้น่อเจ้า เป๋นกำตี้เปิ้นเตื๋อนไว้ หยั่งป้าฮู้น่อยต้องหมั่นเฮียนหมั่นฝึก แต่อย่างว่า ได้หน้าลืมหลังสะลวด เฮ้อ    
           
     

     กำอู้เข้าหู จะไปถูออกปาก จักยากใจ๋ปายลูน    
     คนหมะเก่าเปิ้นสอนนักสอนหนา เรื่องตี้เฮาได้ยินกำอู้ หมะถูกใจ๋ จะไปฟั่งโต้ตอบโดยหมะได้ตั้งสติ กึ้ดฮื่อดีก่อน

มันจะเป๋นเรื่องเป๋นราวไปใหญ่ บางเตื้อก่ เป๋นเรื่องเข้าใจ๋ผิดเพราะหูเฮาหาเรื่องแต๊ ๆจะแก้ไขยากกำลูน บางทีก่ เสียเปื้อนไปเลย เพราะมันสะแม๊งใจ๋กั๋นไปเหียละ    
           
     
     เปิ้นหมะถาม จะไปกล่าว เปิ้นหมะป่าว จะไปไป    
     กำหมะเก่าเปิ้นว่าไว้จะอี้ แต่วันนี้ป้าชักจะกั๋งขา เพราะป้าตั้งใจ๋ป่าวประกาศ ทีแรกก่
จะมีไผ ๆ ปากั๋นมาแต่เอาแต๊ ๆ แล้ว ก่ หมะมากั๋นเหียซื่อ ๆ หยั่งอั้นแหละ แล้วจะหมะฮื่อป้ากั๋งขาจะไดก่ ต้องปิ้กมาผ่อตั๋วเก่า อาจจะมีอะหยังตี้เยียะฮื่อเปิ้นเปลี่ยนใจ๋เจ้า    
           
     ใจ๋บ่ แข็ง บ่ ได้ขี่จ๊างงา ใจ๋บ่ กล้า บ่ ได้เป๋นป้อเลี้ยง  
 
     เปิ้นสอนฮื่อเป๋นคนเก่งคนกล้า แต่ต้องเป๋นในตางตี้ถูก หมะไจ้ฮื่อเป๋นนักเลงอันธพาลนาเจ้า    
           
     หันเปิ้นมี จะไปไค่ได้ หันเปิ้นยากไร้ จะไปดูแควน    
     เปิ้นสอนฮื่อมีใจ๋เป๋นก๋าง หันเปิ้นมี จะไปขอย กาว่าอยากได้ฮ๋องเปิ้น และถ้าหันคนยากคนจ๋น ก่ จะไปดูแควนเปิ้น บางครั้งบางเตื้อ คนตี้เฮาดูหมิ่นดูแควน ก่ อาจจะได้ดิบได้ดีซักวันนึ่งก่ ได้    
           
จิกดอยยังอยู่ปื๊นติ๋นคนขึ้น อย่าได้ลื่นคนมีความเพียร    
     เปิ้นว่าไว้ ดอยสูงเต้าสูง คนก่ ยังไต่ขึ้นจ๋นเถิงยอด หยั่งอั้น คนตี้มีความเพียร ย่อมจะเยียะหยังได้ต๋ามความตั้งใจ๋กู้อย่างเปิ้นหมะฮื่อประมาทคนตี้มีความเพียรเจ้า อย่างหมู่เฮา ลงตั้งใจ๋ว่าเฮาจะสามัคคีกั๋น จะพยายามปากันสร้างเวปฮ๋องเฮา ฮื่อเลื่องลือไปว่า ตี้นี่มีแต่ความบันเทิงและมีสาระ หมะมีพิษมีภัยต่อกู้คนตี้เข้ามาอยู่กับเฮา เฮาจะต้องเยียะฮื่อได้    
           
     เตวไปเดือดไป ไผหมะตั๊ก เตวไปตั๊กไป มีคนตั๊กคนไหว้    
     เออน้อะ มันตึงเป๋นอย่างตี้เปิ้นว่าไว้ คนบางคนผ่อหน้าก่ หมะอยากไค่อู้ตวย แป๋งหน้าเค่งต๋าเค่ง เหมือนโขดไผมา อู้จ๋าก่ หมะม่วนกับแห๋มบางคน เตวไปก่ ตั๊กตาย ยิ้มแย้มแจ่มใส ไผหัน หมะฮู้จักก่ ยังไค่ยิ้มไค่อู้ตวยน้อะเจ้า
ถ้าจะอั้น ก่ จะไปลืมเน่อ ออกบ้านไปก่ ยิ้มซ้ายยิ้มขวาเจ้า ตึงหมะปุดตืน แต่ถ้านักล้ำไปก่หมะไค่ดี กำเดวเปิ้นจะกึ้ดว่า กะหาหลุดออกมาจากโฮงยาเจ้า    
           
     กิ๋นข้าวฮื่อไว้ต่าน้ำ    
     คนเฒ่าเปิ้นสอนว่า เวลากิ๋นข้าว จะไปกิ๋นจ๋นกั๊ด ต้องไว้ต่าน้ำพ่อง หมะอั้น
กำเดวปอกิ๋นน้ำเข้าไปก่ จะกั๊ดแอ๋งแต๋ง เป๋นข้ออ้างว่ายะก๋านหมะได้ มันกั้ดต๊อง !    
           
     คนเฒ่าปากหวาน ลูกหลานฮัก คนเฒ่าปากนัก ลูกหลานจัง    
     เปิ้นสอนคนเฒ่าว่า จะไปปากนัก อู้หมะม่วน หันลูกหลานก่ จ่ม ๆ ซ้าม ๆ ลูกหลานจะก้าย หมะไค่เข้าไก้ ป้บหน้าลูกหลานก่ ฮื่ออู้ก้ากำม่วน ๆ จะสั่งจะสอนก่ ฮื่ออู้กำดี เป๋นเตื้อเป๋นยาม ใจ๊กำอู้ตี้มีเหตุมีผล หยั่งอี้ลูกหลานก่ อยากเข้าไก้ อบอุ่น เป๋นสุขเจ้า    
           
     กึ้มงึ้มดื่มใน น้ำหมะไหลเจี้ยวปื้น    
     ความหมายเปิ้นหมะฮื่อผ่อคนก้าภายนอก หันเปิ้นเพียงผิวเผิน จะไปนึกดูแควน เหมือนน้ำตี้ผ่อเหมือนตุ้น แต่แต๊ ๆแล้วตังปื้นไหลเจี้ยวหมะเหมือนคนตี้แสดงออกอย่างเปิดเผย จะผ่อง่ายและน่ากั๋วน่อยกว่า    
           
     ตั๋วเป๋นผะญาต ต้องล่นหาหมอ ตั๋วเป๋นจ้างซอ ต้องง้อหาปี่    
     คนเจ็บคนป่วย ต้องอาศัยหมอ เหมือนจ้างซอ จะซอก่ต้องเปิ้งคนเป่าปี่ คนเฮาจะอยู่หมะได้ ถ้าหมะเปิ้งปาอาศัยซึ่งกั๋นและกั๋นนาเจ้า    
           
     คนหมั่นยากไร้ มีคนสงสาร ขี้คร้านแอวยาน ไผบ่ ซอบหน้า    
     เป๋นแต๊อย่างเปิ้นว่า คนตี้หมั่นตี๋นหมั่นมือ ไปอยู่ไหนไผก่ฮัก หมะรังเกียจ ตรงข้ามคนขี้ค้าน ไปอยู่ไหนเปิ้นก่ก้ายก่ เบื่อหน้า    
     
กำหมะมี๋ ไผหมะเล่า จิ๊นหมะเน่าหนอนหมะจี    
     กำนี้ตั้ดกับกำว่า หมะมี๋ฝอย หมาหมะขี้ หมะเป๋นหนี้ เปิ้นหมะทวง คือเรื่องราวตังหลาย ถ้าหมะได้มีมาก่อน ไผก่ ตึงหมะเอามาอู้ เฮาหมะได้ยืมเงินเปิ้นมา ไผจะไปมาทวงน่อเจ้าถ้าอยากอยู่อย่างสงบ หมะมีไผเล่าขวัญ ก่ จะไปเยียะในสิ่งตี้เปิ้นฮ้องว่า เป๋นอาหารปากฮ๋องคนต้ะอ้ะ    
           
     ปะผ้าต้วบยามใก้แจ้ง ปะจิ๊นแห้ง เมื่อเขี้ยวหมะมี๋    
     ปะผ้าต้วบยามใก้แจ้ง ปะจิ้นแห้งเมื่อเขี้ยวหมะมี๋ ปะของดีเมื่อเฒ่าแก่แล้วนอนหนาวมาเกือบสุดคืน มาป้บผ้าต้วบห่มได้หมะต้ะไดก่แจ้งแล้วปะจิ้นแห้งลำก่ กิ๋นหมะได้เพราะฟันฟางหักหมดแล้ว มาปะของดี (คงจะหมายเถิงสาวงาม)ก่แก่ เฒ่าเหียแล้ว เปิ้นเตื๋อนฮื่อขะไจ๋ขวนขวายหาของดี ๆ ก่อนตี้จะสายเกิ๋นไปเน่อเจ้า    
           
     ลุกเจ๊า กิ๋นผักยอดปล๋าย ลุกขวาย กิ๋นผักยอดเก๊า    
     ถ้าไผตื่นเจ๊า ไปเก็บผักก่ จะได้ผักยอด อ่อน แต่ถ้าขี้ค้านเมาก้านอน ตื่นมาหมะตันเปิ้นเก็บยอดอ่อน ๆไปหมดแล้ว ก่จะได้กิ๋นก้าตังเก๊า มันแก่ หมะลำเจ้า    
           
     อยู่กับคนใบ้ เหมือนผ่าไม้ตั้ดต๋า    
     อยู่กับคนใบ้เหมือนผ่าไม้ตั้ดต๋า อยู่กับคนมีผญ๋า เหมือนผ่าไม้โล่งปล้อง มันตึงมีกำแป๋อยู่ในตั๋วแล้วนาเจ้า กำบทนี้ เพียงแต่ว่า ความหมายฮ๋องกำว่า คนใบ้ คงหมะได้เจาะจงตี้คนใบ้หนะเจ้า คนอ่องออน่อย คือความหมายฮ๋องกำอู้กำนี้เจ้า    
           
     มีเงินคำไว้บ่ ใจ๊สอย เต๋มก๋องเต้าดอย ไผบ่ อวดอ้าง    
     เปิ้นหมายเถิงคนตี้จ้างก้าเซาะหาเงิน แต่หมะจ้างใจ๊ หมะว่าใจ๊ฮื่อตั๋วเองและคนอื่น ก่ จะหมะมี๋ไผยกย่อง กลับจะถูกเปิ้นติฉินนินทาแห๋มต่างหาก    
           
     ฟังกำเมีย จั้งเสียปี้เสียน้อง ฟังกำปากกำฟ้อง เสียเปื้อนบ้าน    
     ฟังกำเมีย จั้งเสียปี้เสียน้อง ฟังกำปากกำฟ้อง จะเสียเปื้อนบ้านและมิตรสหาย เปิ้นสอนหมะฮื่อหูเบา ได้ยินไผอู้หยังมา จะไปฟั่งเจื้อ ฮื่อฟังหูไว้หู เอามากึ้ด เอามากรองก่อน ถ้าเฮาด่วนเจื้อกู้อย่างตี้ได้ยินมา ก่ จะเป๋นสาเหตุฮื่อได้ผิดใจ๋กั๋นนาเจ้า แล้วเฮานั่นแหละ จะหมะเหลือเปื้อนฝูงปี้น้องฮื่อคบ    
           
     เสียมหมะคม ฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ    
     เสียมหมะคมฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ ความฮู้หมะนักฮื่อหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน เปิ้นเปรียบคนตี้มีความฮู้น่อย เหมือนเสียมหมะคมต้องใจ๊แฮงนัก ฮื่อใส่ด้ามหนัก ๆ คนตี้มีความฮู้หมะนัก ก่ ต้องหมั่นฮ่ำหมั่นเฮียน    
           
     ไปบ้านเปิ้น จะไปอยู่หมะดาย ปั้นงัวปั้นควายฮื่อลูกเปิ้นเล่น    
     เป๋นกำเปิ้นสอนฮื่อมีน้ำใจ๋ ไปอยู่กับเปิ้น ก่ ฮื่อหมั่นตี๋นหมั่นมือ มีก๋านหยังก่ ฮื่อจ้วย ก๋าน เปิ้นจะได้ฮัก หมะรังเกียจ เน่อเจ้า    
             
           
     สิบเถี่ยนพร้า บ่ เต้าห้าคมขวาน หลานสิบคน บ่ เต้าลูกเต้า    
     เปิ้นว่าไว้อั้นนะเจ้า แต่ก่ต้องมีข้อยกเว้น ถ้าเผื่อว่า หมะมี๋ลูกคนไดมีโอกาสอยู่ตวย แล้วก่ ได้หลานมาอยู่ คนเฒ่าฮื่อความฮัก หลานได้ฮับความอบอุ่น ได้อยู่ไก้ชิดกั๋น ฮู้ใจ๋กั๋น กำคมอันนี้ก่ คงต้องยกเว้น

    แฮงคนอยู่ตี้น้ำลาย แฮงควายอยู่ตี้แม่น้ำ    
     เปิ้นว่า คนเฮาถ้าอู้ดี ไผก่ เจื้อ และฮ่วมมือ เยียะฮื่อได้ก๋านได้งานดี แล้วเรื่องตี้อู้ก่ เป๋นเรื่องแต๊ ตี้น่าหันใจ๋ ตี้ไผฟังแล้วก่มีใจ๋ไค่ฮ่วมก๋านฮ่วมงานตวยหนะเจ้า    
           
     หน่วยนักหนักกิ่ง กำกึ้ดยิ่งหนักใจ๋    
     ต้นไม้มีหน่วยนัก กิ่งมันก่จะโน้มลงเพราะหนักหน่วย บางทีเถิงกับหักเลยก่ มี เหมือนคนตี้กึ้ดนักล้ำไป ก่ จะหนักใจ๋ แล้วหมะไจ้จะฮื่อผลดีนาเจ้า ถ้ามันนักล้ำขะเจ้น    
           
     คนจะดี มันตึงดีแต่ผ้าอ้อมป้อก คนจะวอก ผมหงอกก่ ตึงหมะดี    
     คนจะดี มันตึงดีแต่ผ้าอ้อมป้อก คนจะวอก ผมหงอกเต๋มหัวก่ ตึงหมะดี มันตึงแต๊ฮ๋องเปิ้นนาเจ้า คนหมะเก่าเปิ้นจ้างสังเกต บางทีเกิดมาจากต๊องป้อแม่เดวกั๋นแต๊ ๆ นิสัยก่ ยังหมะเหมือนกั๋นเลยเจ้า    
           
     เยียะไฮ่ไก๋ต๋า เยียะนาไก๋บ้าน    
     กำนี้เปิ้นเปรียบว่า ก๋านทำนาทำไฮ่ ถ้าอยู่ไก๋ หมะได้เอาใจ๋ใส่ มักจะหมะได้ผล หรือถูกลักถูกขะโมย เปรียบแห๋มอย่างก่ คือ ความฮัก ซึ่งต้องก๋านความไก้ชิด เอาใจใส่ ถ้าละไปไก๋ อาจจะเกิดก๋านเปลี่ยนใจ๋ได้    
           
     ปากหวานจ้อย ๆ เหมือนน้ำอ้อยป้อกสะเลียม  
 
     คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนว่า จะไปเจื้อคนตี้ปากหวานล้ำไป มันจั้งมีความขมอย่างสะเลียมซ่อนอยู่ หมายความว่า เปิ้นอาจจะใจ๊ปากหว่านล้อมจ๋นตู้บ แล้วเปิ้นก่ หลอกเอา หลอกเอา ความจริงใจ๋นั้นหมะมี๋ซักน่อย    
           
     มืนต๋ากว้าง ผ่อตางยาว เป๋นฮ้างเป๋นสาว ฮื่อผ่อถี่ ถี่    
     กำนี้เปิ้นเอาไว้เตื๋อนใจ๋ว่า จะไปผ่อสั้น ๆ ฮื่อผ่อไปยาว ๆ หมะว่าเรื่องก๋านงานกาว่า เรื่องจีวิต แม่ญิงเฮาจะเลือกกู้ก่ จะไปผ่อก้าความหล่อ กาว่า เปิ้นอู้ม่วนจ๋าหวานก่ เมาเปิ้นเหียแล้ว    
           
     ยินดีในสิ่งตี้เฮาได้ ปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามี เป๋นคนโจ้คดี    
     หลวงพ่อ (พระพุทธพจนวราภรณ์) อู้เป๋นมงคลจีวิตไว้ว่า หมะยินดีในสิ่งตี้เฮาได้ หมะปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามี เป๋นคนอาภัพตี้สุดในโลก ยินดีในสิ่งตี้เฮาได้ ปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามี เป๋นคนโจ้คดีตี้สุดในโลก มัวเมาในสิ่งตี้เฮาได้ หลงใหลในสิ่งตี้เฮามี คือก๋านสร้างคอกฮื่อตั๋วเก่า มองหันโต้ดในสิ่งตี้เฮาได้ หันภัยในสิ่งตี้เฮามี คือความเป๋นอิสระในโลก    
           
     มีดคมเอาไว้ในฝัก คนหลวกเอาไว้ในใจ๋    
     กำหมะเก่าเปิ้นสอนหมะฮื่ออวดอ้าง ฮื่อนอบน้อมถ่อมตั๋ว มันจะเป๋นภัย หมะมีไผซอบ เอาออกมาใจ๊เมื่อเถิงเวลา    
           
     ต๋าหันดาย เหมือนควายหันหญ้า ผัดไปมาแวดฮั้ว    
     เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮาหมะไจ้จะได้กู้อย่างตี้อยากได้ เหมือนควายหันหญ้าตี้อยู่ในตี้มีฮั้วล้อม เตวผัดไปผัดมา ก่เข้าไปกิ๋นหญ้าหมะได้เจ้า    
           
     น้ำเย็นไหน ปล๋าไหลข้อน วังไหนฮ้อนปล๋าป้ายไปอื่น    
     เปิ้นสังเกตว่า ถ้าตี้ไหนฮ่มเย็น ปล๋าขี้มักจะปากั๋นไปอยู่ข้อนตี้ฮั้น แต่ถ้าตี้ไหนฮ้อน น้ำขุ่น ก่ หมะมี๋ปล๋าไปอยู่ ก่ เหมือนคนเฮา ตี้ไหนไปอยู่แล้วม่วน ดักหูเย็นใจ๋ ก่ จะมีคนซอบไปมาหาสู่ อู้ม่วนจ๋าหวานกั๋น แต่ถ้าตี้ไหนมีก้าผิดกั๋น ด่ากั๋น ก่ จะหมะมี๋ไผไค่เข้ามาแอ่วมาไจ แม่นก่ เจ้า

ถ่มน้ำลายขึ้นฟ้า มันตึงตกใส่หน้าตั๋วเก่า    
     คนเฮามันตึงเป๋นอย่างตี้เปิ้นว่าไว้เมินละ ก๋านตี้ถ่มน้ำลายขึ้นฟ้า แน่นอนว่ามันจะตกลงมาใส่หน้าตั๋วเก่า เปรียบเหมือนคนตี้ซอบว่าฮื่อคนอื่นโดยหมะได้แยงผ่อตั๋วเก่า กำอู้ตี้ว่าออกไปนั้น มันก่ จะได้กับตั๋วเก่านั้นเน้าะอันนี้เป๋นกำหมะเก่าแห๋มอันนึ่งตี้หมะมี๋ไผเถียงได้เจ้า ป้าหมะได้อู้เอาคนเดวเน่อเจ้า คนเฮาจิตใจ๋เป๋นได กำอู้ก่ จะออกมาหยั่งอั้นเจ้า    
           
     ยามฮัก น้ำส้มว่าหวาน ใจ๋บ่ เจยบาน น้ำต๋าลว่าส้ม    
     เปิ้นตึงว่าไว้เมินแล้วเจ้า ยามกะลังฮักกั๋น อะหยังก่ ดี ก่ งามไปเหียเสี้ยง อู้หยังเยียะหยังก่ น่าฮัก แต่ปอจังกั๋นเกี้ยดกั๋นขึ้นมา ขนาดน้ำต๋าล ก่ ยังว่าส้ม อู้หยังว่าหยังก่ ผิดหูผิดต๋าไปหมดเสี้ยง เฮ้อ!    
           
     หลับเดิกลุกเจ๊า บ่ ได้เป๋นเจ้า ก่ จักได้เป๋นนาย    
     เปิ้นเปรียบคนตี้หมั่นตี๋นหมั่นมือ หมะดีก้านั่ง ๆ นอน ๆ ว่า วันนึ่งต้องได้ดี เป๋นเจ้าคนนายคนเจ้า ไผอยากเป๋นเจ้าคนนายคน ก่ ฮื่อ ลุกเจ๊า ๆจะไปเมาก้านอน ก้าแอ่วเน่อเจ้า    
           
     เผื่อฮู้ปอวาย เผื่อขวายปอหล้า    
     คนหมะเก่าเปิ้นเตื๋อนลูกเตื๋อนหลานว่า จะไปเมาจ๊า จะเยียะหยังก่ ฮื่อเวย ๆ หมะอั้นคนอื่นเปิ้นจะเอาไปกิ๋นเหียก่อน

ฮื่อมีก๋านตื่นตั๋วอยู่ตลอดเวลาเจ้า จะไปผัดวันประกั๋นพรุ่ง จะหมะตันกิ๋นเปิ้นเจ้า    
           
     สิบปากว่า หมะเต้าต๋าหัน    
     เปิ้นว่าไว้ว่า สิบปากว่า หมะเต้าต๋าหัน สิบปากเล่า หมะเหมือนเฮาไปหันคนเดวนาเจ้า อย่างตี้ป้ากะลังจะไปพิสูจน์ แต่ถ้าจะฮื่อดีนาเจ้า ต้องต่อว่า สิบต๋าผ่อ หมะเต้ามือซวาม !    
           
     คนฮักเต้าผืนหนัง คนจังเต้าผืนสาด    
     คนเฮาหมะว่าจะหยั่งได ตึงมีคนฮัก แล้วก่ คนจัง จะฮื่อถูกใจ๋คนตึงหมดเป๋นไปหมะได้ แล้วคนตี้จะฮักเฮาเปิ้นเปรียบว่าเต้าผืนหนัง แต่คนจังจะมีนักกว่า เต้าผืนสาด เฮาหมะควรหวังว่า คนตังหลายจะฮักเฮากู้คน เมื่อมีคนฮัก ก่ ย่อมมีคนจังนะเจ้า แป๋งใจ๋ไว้เจ้า    
           
     หมะมีฮื่อหา หมะมาฮื่อเซาะ    
     กำหมะเก่าเปิ้นสอนคนหมะฮื่อขี้ค้าน นั่งอยู่หมะดายท่าโจ้ดท่าลาภ (ท่าหากู้ตวยก้าหา นิ) ฮื่อฮู้จักขนขวาย หมั่นตี๋นหมั่นมือ หมะไจ้ท่าฮื่อมันล่นมาหาคนเดวเจ้า    
           
     ไม้ก๊ด ใจ๊แป๋งขอ เหล็กงอ ใจ๊แป๋งเคียว    
     ไม้ก๊ด ใจ๊แป๋งขอ เหล็กงอ ใจ๊แป๋งเคียว คนก๊ดอย่างเดียว ใจ๊ก๋านหมะได้ หันก่อ หันก่อ ขนาดไม้ก๊ด เปิ้นยังเอาไว้ใจ๊แป๋งขอ เหล็กงองอ ยังเอาไว้แป๋งเคียว แต่ถ้าคนก๊ด เอาไปใจ๊ไหนหมะได้ ไผตึงหมะคบเจ้า    
           
     คนขี้จิ๊ไปไหน ไผบ่ ถามหา คนมีเมตต๋าไปไหน หมะกั้น    
     คนหมะเก่าเปิ้นบอกฮื่อฮู้ว่า ถ้าคนไหนขี้จิ๊ มันตึงหมะไค่มีคนฮักคนซอบ หมะเหมือนคนดี มีเมตตา ไปตังได ก่ มีก้าคนฮัก คนจ้วยเหลือคนขี้จิ๊ ส่วนมากก่ จะงกตวย เจ้า!    
           
     บัวหมะฮื่อจ๊ำ น้ำหมะฮื่อขุ่น    
     กำหมะเก่าเปิ้นสอนลูกสอนหลานฮื่อเลี้ยงใจ๋คนไว้ จะไปอู้จ๋าซื่อแซดฮื่อเปิ้นเสียใจ๋
มีอะหยังก่ ฮื่อฮักษาน้ำใจ๋กั๋นไว้ แบบ บัวหมะฮื่อจ๊ำ น้ำหมะดีฮื่อขุ่นนาเจ้า

หัวใจ๋คน ไผหยั่งหมะตึ๊ก ลึกเต้าข้อมือเดว    
     หัวใจ๋เนื้อของคนเฮา อยู่เลิกไปข้อมือเดว แต่หัวใจ๋ คือความนึกคิดของคนนั้น หมะไจ้จะหยั่งฮู้กั๋นได้ง่าย ๆ คนบางคน คบกั๋นมาเป๋นเมิน ก่ ยังหมะฮู้ใจ๋กั๋น ต่อเมื่อเถิงคราวคับขันเมื่อได ก่ จะได้หันใจ๋กั๋นกำนี้แหละ    
           
     จะไปตี๋กล๋องเอี่ยงฟ้า จะไปขี่ม้าเอี่ยงตะวัน    
     จะไปตี๋กล๋องแข่งเสียงฟ้า จะไปขี่ม้าแข่งตะวัน เพราะว่า มันตึงจะหมะตันกั๋น สอนว่าจะไปเยียะอะหยังตี้จะแข่งกับคนตี้มีฐานะดีกว่าเฮา แล้วก่ ฮื่อปอใจ๋ในสิ่งตี้เฮามีอยู่แล้ว ถ้าเฮาฮู้จักประมาณตั๋ว หมะเอาตั๋วไปเปรียบกับเปิ้น เฮาก่ จะมีจีวิตอยู่อย่างมีความสุขต๋ามสมควรแก่ฐานะฮ๋องเฮา    
           
     ปากหวานก้นส้ม ตังในขมเหมือนหมะแคว้ง    
     เปิ้นเปรียบคนตี้อู้ม่วนจ๋าหวาน แต่หมะมีความจริงใจ๋ เปิ้นฮ้องปากหวานก้นส้ม ปากอู้หวานแต๊ แต่ตังในขมเหมือนหมะแคว้ง ลับหลังอู้หมะดีฮื่อเปิ้น แต่ต่อหน้าอี้นา จ๊ะ ๆ จ๋า ๆ ชมแล้วชมแห๋ม ป้าหมะเกยปะนาเจ้า ตี้นี่เฮาหมะมีเจ้า    
           
     หมาหลวง หมะแป๊หมาหลาย  
 
     เปิ้นอู้เปรียบว่า คน ๆ เดว จะไปสู้คนหลายคนได้จะได เพราะฉะนั้น เปิ้นสอนฮื่อหมู่เฮาต้องมีความสามัคคีกั๋น จะอู้จะเยียะหยังก่ฮื่อพร้อมอกพร้อมใจ๋กั๋น เรื่องใหญ่ ก่ ก๋ายเป๋นเรื่องน่อย ง่ายหยั่งปอกกล้วยเข้าปากเจ้า แต่ถ้าเมื่อได เฮาแตกสามัคคีกั๋น อยู่ตั๋วคนเดว ต่อฮื่อเก่งมอกไดก่ ตึงจะสู้เปิ้นหมะได้นาเจ้า    
           
     ฝนหมะตก บ่ฮู้ว่าเฮือนฮั่ว    
     ฝนหมะตก บ่ ฮู้ว่าเฮือนฮั่ว หมะฮู้ว่าเขาชั่ว เพราะ บ่ ได้อยู่กับเขา เปิ้นบอกว่า เฮาผ่อก่ ฮู้เสิกว่าดีดีอยู่ แต่ถ้าฝนตกเมื่อได ก่ฮู้กั๋นละว่า เฮือนฮั่วตั้ดไหน ก่ เหมือนกั๋นกับก๋านผ่อคน ถ้าอยู่ไก๋ ๆ ก่ หมะฮู้ว่าเขาเป๋นคนจะได แต่ถ้าได้มาอยู่ตวยกั๋นเมื่อได ก่ เถิงจะฮู้จักตั๋วแต๊ฮ๋องเขา    
           
     ของกิ๋นลำ ปั๋นกั๋นกิ๋นคนน่อย กิ๋นคนเดวจั้งแก๊น
   
     เปิ้นว่า ถ้าเฮากิ๋นหยังลำ ฮื่อเอามาปั๋นกั๋นกิ๋น จะไปกิ๋นคนเดวเน่อ มันจั้งจะแก๊นนาเจ้าป้ามาได้หันของกิ๋นแปลก ๆ ได้จิมผลไม้แปลก ก่อยากฮื่อลูกหลานได้มาจิมมาลิ้มรสพ่อง จะเยียะจะไดจา    
           
     กั๋วล้ำจั้งต๋าย อายล้ำจั้งต้าว    
     คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ว่า จะไปกั๋วล้ำ จะไปอายล้ำ แต่ละอ่อนสมัยนี้ หันท่าจะหมะต้องสอนเหียก้า หันกล้าหาญกั๋นแทบทั้งนั้น บางอย่าง บางเตื้อ คนเฒ่าหันแล้วอกสั่นขวัญแขวนแตนว่า เขาหยังมากล้าล้ำ แต่ถ้าฟังกำเปิ้นไว้พ่องก่ จะดีหนะเจ้า เปิ้นว่าไว้แห๋มกำว่า จั้กกิ้มตั้กก่ ฮื่อเจื้อ นี่คนเฒ่าตั้กตึงเตื้อ จะหมะฟังเลยกาเจ้า    
           
     กั๋วล้ำจั้งต๋าย อายล้ำจั้งต้าว    
     คนหมะเก่าเปิ้นสอนไว้ว่า จะไปกั๋วล้ำ จะไปอายล้ำ แต่ละอ่อนสมัยนี้ หันท่าจะหมะต้องสอนเหียก้า หันกล้าหาญกั๋นแทบทั้งนั้น บางอย่าง บางเตื้อ คนเฒ่าหันแล้วอกสั่นขวัญแขวนแตนว่า เขาหยังมากล้าล้ำ แต่ถ้าฟังกำเปิ้นไว้พ่องก่ จะดีหนะเจ้า เปิ้นว่าไว้แห๋มกำว่า จั้กกิ้มตั้กก่ ฮื่อเจื้อ นี่คนเฒ่าตั้กตึงเตื้อ จะหมะฟังเลยกาเจ้า    
           
     สี่สิบลืมหน้า ห้าสิบลืมหลัง    
     เปิ้นว่า คนตี้เริ่มมีอายุนักขึ้น ตึงขี้มักจะลืมหน้าลืมหลัง แต่ป้ามันชักจะเกิ๋นเฒ่าตี้เปิ้นว่าไว้ มันเลยลืมตึงหน้าตึงหลัง เอาฮูปลงได้สามฮูป ปอเถิงฮูปตี้สี่ เยียะได ก่ หมะได้ เอ๋ แล้วจะฮื่อป้าเยียะจะไดดีเจ้า    
           
     ความฮู้ย่อมเฮียนตันกั๋น ส่วนผหยานั้นเฮียนกั๋นหมะได้    
     มันก่เป๋นหยั่งตี้เปิ้นว่าไว้ ลูกป้อเดวแม่เดวกั๋น เฮียนมาเหมือนกั๋น ยังกึ้ดหยังหมะเหมือนกั๋น เปิ้นว่ามันมีติดตั๋วมาแต่เกิดแล้ว หมะต้องแปลกใจ๋เจ้า อันนั้นคือ ผหยาปั๋ญญา กำกึ้ดกำอ่าน หมะเหมือนกั๋น แล้วเฮียนแบบกั๋นหมะได้ตวยเจ้า    
           
ปากเป๋นลม เป๋นป๋มตี้แก้ยาก    
     กำอู้คนเฮา แต๊ ๆ แล้วก่ เป๋นก้าลมปาก แต่ถ้าอู้หมะดีออกไปแล้ว เกิดปั๋ญหาขึ้นมา มันแก้ยาก
บางครั้งบางเตื้อ เถิงกับเกิดลุกลามเป๋นกรณีพิพาทใหญ่โตก่ เพียงเพราะลมปากต้ะอั้น
คนหมะเก่าเปิ้นเถิงบอกนักบอกหนากับลูกหลานว่า จะอู้อะหยังขอระวัง จะไปฮื่อกระทบกระเทือนคนอื่นเปิ้นเจ้า    
           
     หน่วยนัก หนักกิ่ง กำกึ้ดยิ่ง หนักใจ๋    
     ต้นไม้ตี้มีหน่วยนักล้ำไป กิ่งมักจะโน้มลงมา บางทีก่ เถิงหัก เหมือนคนตี้มีกำกึ้ดนักล้ำไป ก่ จะมีก้าความหนักใจ๋
เปิ้นเปรียบเทียบฮื่อผ่อตั๋วอย่างต้นไม้ตี้มีหน่วยนักล้ำไปนาเจ้า หมะทำฮื่อเกิดประโยชน์อะหยัง กลับจะทำฮื่อเกิดโทษทีหลังด้วยซ้ำไป    
           
     หมูหมะฮื่อหน้า หมาหมะยี่เขี้ยว  
 
     เปิ้นเปรียบแม่ญิงเป๋นเหมือนหมูนาเจ้า ถ้าหมะฮื่อหน้าป้อจายแล้ว ตี้ไหนป้อจายจะกล้าเข้ามาหา แต่ยี่เขี้ยวนี่แป๋ว่า ขย่ำก่ ป้าหมะฮู้นาเจ้า    
           
     คนเฮาใหญ่แล้ว บ่ ต้องมาสอน จิ้งหีดแมงจอน ไผสอนมันเต้น  
 
     เปิ้นบอกฮื่อคนตี้เป๋นคนใหญ่แล้วแต่ก่ ยังหมะจ้างกึ้ดเยียะหยัง ต้องฮื่อสอนฮื่อบอก ว่าจิ้งหีดแมงจอน ยังหมะหันต้องมีไผสอนฮื่อมันเต้นลอ มันก่ ยังจ้างเต้น    
           
     จะหามก่ อาย จะสปายก่ หนัก
   
     เปิ้นอู้เถิงคนขี้ค้านนาเจ้า จะแบกจะหามก่ จ่มว่าอายเปิ้น ถ้าจะสปายก่ ว่ามันหนัก ตกลงจะหยั่งไดก่ หมะเอาซักลวง เหมือนตี้กำตางภาคกล๋างเปิ้นว่า หนักไม่เอา เบาไม่สู้ หยั่งไดหยั่งอั้นเลยเจ้า    
           
     เยียะนาหล้า เสียแฮงควาย มีเมียขวายเป๋นข้าลูก  
 
     คนหมะเก่าเปิ้นบอกว่า ไผตี้ลงมือเยียะนาจ๊า จะต้องอิดกับหญ้าตี้ขึ้นฮก เหมือนคนตี้แต่งงานขวาย กว่าลูกจะใหญ่ ก่ ต้องเลี้ยงลูกน่อยอยู่เมิน ฮ้องว่าเป๋นข้าลูก แล้วบางทีก่ หมะตันได้ไจ๊ซักกำ    
            
           
     เปื้อนกิ๋นมากล้น หมะท่าจักหา อันเปื้อนจีวา นั้นหายากใบ้    
     เปิ้นบอกไว้ว่า คนเฮาจะฮู้ว่าไผเป๋นเปื้อนต๋าย ฮื่อผ่อเวลาเฮาเข้าต๋าจ๋น เปื้อนกิ๋นจะหนีหายหมด คนตี้อยู่จ้วยเฮาในเวลาตกตุ๊กได้ยากนั้นแหละ คือ เปื้อนต๋าย แล้วก่ จะหายากยิ่งแล    
           
 

ขอนหมะมีเห็ด ไผตึงหมะเข้าใกล้    
     ขอนไม้ หมายเถิงต้นไม้ตี้ต๋ายแล้ว ล้มอยู่ มันจั้งมีเห็ดต่าง ๆ งอกออกมา ซึ่งคนเก็บไปกิ๋นได้ กาว่าจะเอาไปขายก่ ได้นับว่าขอนไม้นั้นยังมีก้า ตึงมีคนเข้าไปรุมเซาะเห็ด แต่ต้นไม้บางอย่าง เห็ดหมะขึ้น ก่ จะหมะมีไผเข้าไปยื่อไปไจ เรื่องนี้เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮา ถ้าหมะได้ทำประโยชน์อะหยังเลย ตึงหมะมีไผเข้าใกล้ หมายเถิง คนตี้มีสมบัติ ตึงทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติเจ้า    
           
     ไปเมืองใด ก่ ฮื่อเอาไฟเมืองนั้น    
     เป๋นกำหมะเก่าตี้สอนฮื่อฮู้จักวางตั๋วฮื่อเหมาะสม ไปบ้านไหนเมืองไหน หันเปิ้นเยียะจะได ก่ฮื่อเยียะฮื่อเหมาะสม ตั้ดกับกำตี่ว่า"เข้าเมืองตาหลิ่ว ให้หลิ่วตาตาม"
            
     จ้าติว่าน้ำ บ่ หล้างเขียมปล๋า จ้าติว่านา บ่ หลอนไร้ข้าว
   
     อันนี้เหมือนกับกำตี้ว่า ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว เปิ้นอู้เถิงคนตี้หมั่นเพียร หมะว่า หันหยังก่ เอามาเยียะฮื่อเป๋นเงินเป๋นทองเหียเสี้ยง
หมะยอมงอมืองอตี๋น คนจะอี้เถิงจะอยู่ได้ในโลกตี้มีก้าก๋านแก่งแย่งแข่งดีเจ้า    
     
    ไค่ขี้ล่นหาขอน ไค่นอนล่นหาสาด    
     เปิ้นว่า ฮื่อคนตี้หมะฮู้จักเกียมงานไว้ล่วงหน้า ท่าปอจ๋นฮู้เสิกเจ็บต๊อง เถิงจะล่นเซาะเวท ไค่หลับแล้วก่ ยังหมะฮู้จะหลับจะนอนตี้ไหน เป๋นคนตี้เยียะก๋านเยียะงานอย่างหมะมีแผน มันจะหมะตันก๋านเจ้า    
           
     ดักเมื่อกิ๋นข้าว เป๋นเจ้าเมื่อเข้านอน    
     เปิ้นสอนฮื่อฮู้จักว่า สิ่งใดควรเยียะ ฮื่อถูกต๋ามตี้ควร เวลากิ๋นข้าวจะไปปากนัก จั้งจะแก๊น เถิงเวลานอน ก่ หมะควรตี้จะเมาก้าอู้กั๋น เดวจะหมะได้พักผ่อน คนหมะเก่านี่เปิ้นหยังจ้างเก็บมาสั่งมาสอน ถี่ถ้วนไปเหียกู้เรื่องน้อะเจ้า    
           
     คนหนุ่มฮื่อเอาเก๊า คนเฒ่าฮื่อเอาป๋าย    

     ความหมายก่ คือว่า ก๋านทำอะหยังก่ จ้าง ฮื่อเลือกคนตี้เหมาะกับงาน เถิงจะสำเร็จด้วยดี คนมีแฮงนัก ก่ เยียะก๋านหนักกว่าคนมีแฮงน่อย    
           
     หวังกิ๋นน้ำห้วยหน้า น้ำฟ้าหมะไหลลงฮอม    
     จะไปหมายน้ำบ่อหน้า เปิ้นสอนหมะฮื่อหวังในสิ่งตี้ยังมาหมะเถิงเตื้อ เยียะสิ่งตี้ดีตี้สุดในวันนี้ก่อน วันหน้าอาจจะได้มาแห๋ม ก่ เป๋นผลพลอยได้    
           
     ปากว่าหมะดาย ใจ๊ก๋านหมะได้    
     กำหมะเก่ากำนี้ก่ คงจะตั้ดกับกำว่า ดีแต่พูดแล้วไม่ทำ คือไปตังใดก่ ดีก้าอู้เก่ง อะหยังก่ ฮู้ไปเหียเสี้ยง แต่เอาเข้าแต๊ เยียะหยังหมะจ้างซักอย่าง    
           
     อย่าเก็บกำเบา อย่าเอากำง่าย    
     เปิ้นสอนหมะฮื่อหูเบา ได้ยินได้ฟังไผมาเล่าอะหยัง จะไปฟั่งเจื้อง่าย ๆ ต้องผ่อฮื่อถี่ ๆ ก่อนเจ้า ถ้าเป๋นคนหูเบา บางเตื้อเรื่องหมะเป๋นเรื่องก่ เยียะฮื่อคนเปิ้นผิดใจ๋กั๋นได้เจ้า แล้วเฮาก่ จะเสียใจ๋ปายลูน    
           
     หมะตันนั่ง ฟั่งเหยียดแข้ง    
     เปิ้นหมายเถิงคนตี้ซอบคุยโม้ โอ้อวด ก๋านงานยังหมะตันได้เยียะก่ ฟั่งอู้อวดเหียก่อน หมะแน่ว่า จะปักกะดิกปิกกะวำ หมะเป๋นท่ารอฮื่องานสำเร็จแล้วก้อยอู้ก่ จะงาม    
           
     พระจั๋นทร์อยู่ฟ้า เป๋นเหยื่อราหู    
     เปิ้นว่า พระจั๋นทร์อยู่ฟ้า เป๋นเหยื่อราหู ปล๋าเหยี่ยนอยู่ฮู ยังฮู้ถูกส้อม มันก่ แต๊ฮ๋องเปิ้นแห๋มเมาะ คนเฮา ถ้าเป๋นก๋รรมเป๋นเวรกั๋นมา มันตึงตวยมาหาจ๋นได้ หมะว่าจะอยู่ตี้ไหน    
           
     แม่น้ำได้หนตาง ผีสางได้กำปาก    
     ธรรมดาน้ำย่อมไหลจากตี้สูงลงไปหาตี้ต่ำ ยังหมะเกยมีน้ำตี้ไหลจากต่ำไปหาสูง เปิ้นเปรียบเหมือนคนตี้ซอบอู้หมะดี หมะว่าเรื่องหยัง เป๋นกำอู้ตี้เหมือนกับผีสอนอู้ มันจะเป๋นโต้ดฮื่อกับคนตี้อู้เจ้า    
           
     ควันไฟไผห่อหมะกุ้ม    
     เปิ้นเปรียบสิ่งตี้เฮาได้เยียะลงไปแล้วว่า เหมือนควันไฟอี้น่ะเจ้า จะเอาอะหยังไปไล่ห่อควันไฟได้กุ้มตี้ไหน เหมือนกำตี้ว่า ความลับหมะมีในโลก

    ฟั่งได้หมะดีเอา เผาไหม้หมะดีกิ๋น    
     เปิ้นเตื๋อนสติ หมะฮื่อฮีบฮ้อนเกิ๋นไป ก๋านตี้กะลังเยียะมันจะหมะได้ดี เหมือนปิ้งปล๋าไหม้ มันก่ หมะดีกิ๋นน้อะเจ้า    
           
     กำปากเหมือนผีสอน ตี้นอนเหมือนโหม้งกระต่าย    
     เปิ้นเปรียบเถิงคนตี้ดีก้าอู้ อู้เก่งเหมือนผีสอน แต่เอาแต๊แล้ว เยียะหยังหมะจ้าง ขนาดตี้นอนตั๋วเก่าก่ ยังละไว้เหมือนโหม้งกระต่าย    
           
     แล่งใหญ่แล่งง่าว แล่งยาวแล่งเซอะ    
     เปิ้นเปรียบคนตี้หมะมีกำกึ้ด อ่องออน่อย ว่า กึ้ดหยังเยียะหยัง ก่ หมะถูก หมะถิ้มกับเปิ้น ไปลวงไซลวงซ่อนปู๊น หมะว่าจะอายุนักต้ะไดก่ จ้าง    
           
     ใจ๋ใสเป๋นบุญ ใจ๋ขุ่นเป๋นบาป    
     เปิ้นว่า คนเฮาตี้มีจิตใจ๋ใสสะอาด กึ้ดก้ากำดี มุ่งหวังฮื่อคนอื่นเป๋นสุข จิตใจ๋ตั๋วเก่าย่อมมีความสุขตวย แต่ถ้ากึ้ดฮ้ายฮื่อคนอื่นอยู่เล่ย ๆ ตั๋วเก่าก่ ฮ้อนเจ้า นั่งไหนนอนไหน ก่ หมะเป๋นต๋าสุข    
           
     ซื้อควายยามนา ซื้อผ้ายามหนาว    
     เปิ้นสอนฮื่อฮู้จักวางแผนก๋านไว้ก่อน หมะอั้นจะได้ของแปงแล้วหมะถูกใจ๋ตวยเจ้า ควายยามเยียะนา ไผ ๆ ก่ ล่นเซาะซื้อ ป้อก๊าก่ ดูต้างตั้งรากาสูง เหมือนกั๋น ถ้าอากาศหนาวขึ้นมาเมื่อใด ก่ ล่นเซาะซื้อเสื้อหนาว มันก่ แปงก่าเจ้า    
           
     ไม้ต้นเดว หมะเป๋นก๋อ ป๋อต้นเดวหมะเป๋นเหล่า  
 
     เปิ้นเปรียบว่า คนเฮาหมะสามารถอยู่คนเดวได้ และก่ หมะสามารถเยียะก๋านใหญ่ได้ด้วยตั๋วคนเดว เฮาต้องฮ่วมแฮงฮ่วมใจ๋กั๋น กิจก๋านต่าง ๆ จุ่งจะเป๋นเรื่องขึ้นมาได้ ไม้ต้นเดวเปิ้นหมะฮ้องว่า กอ ต้นป๋อต้นเดวมันตึงหมะเป๋นป่า เจ้า    
           
     ใบบัวปกจ๊าง ต๊างนาซ่อนหอย    
     คนหมะเก่าเปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฮาเยียะหยังไว้ตี้ใด จะดีจะชั่วก่ ต๋าม มันตึงมีคนฮู้จ๋นได้ เหมือนกำว่า ความลับหมะมี๋ในโลกเจ้า ใบบัวน่อย ๆ จะไปปกตั๋วจ๊างใหญ่ ๆ ได้กุ้มจะไดเจ้า    
           
     แมวขึ้นค่วน หมะม่วนใจ๋หนู    
     แมวกับหนู เป๋นของแป๊กั๋น เปิ้นเปรียบฮื่อฟังว่า คนเฒ่ากับละอ่อน กาว่าหัวหน้ากับลูกน้อง เข้าใก้กั๋นละจะเยียะฮื่อฝ่ายนึ่งอึดอัด หมะม่วนใจ๋ ต้องแป๋งตั๋วลีบ เถิงแม้ว่า จะหมะได้ไล่ยับจับผิด เหมือนแมวกับหนูก่ต๋ามเต๊อะ    
           
     ไค่ฮู้ฮื่อถาม ไค่งามฮื่อแต้ม    
     เปิ้นสอนว่า ถ้าเฮาหมะเข้าใจ๋อะหยัง จะไปดักไว้ ฮื่อถามไถ่ จะเกิดความฮู้ขึ้นกับตั๋ว เหมือนแม่ญิง ถ้าไค่งามนักขึ้นก่ ต้องย่องต้องแต้ม แต่สมัยหมะเด่ว ป้อจายก่ ซอบย่องซอบแต่งเหมือนกั๋นเจ้า    
           
     แก่เพราะกิ๋นข้าว เฒ่าเพราะเกิดเมิน  
 
     กำนี้เปิ้นหมายเถิงคนตี้หมะได้ทำประโยชน์ฮื่อไผ แม้แต่กับตั๋วเก่า อยู่ไปวัน ๆ เป๋นคนไร้ก้า เปิ้นฮ้องคนแบบนี้ว่า แก่เพราะกิ๋นข้าว เฒ่าเพราะเกิดมาเมินแล้วหมะดาย

ที่มา
http://www.khonmuang.com
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 09, 2014, 09:35:53 am โดย kunthai » บันทึกการเข้า

ไม้คดใช้แปงขอ เหล็กงอใช้แปงเคียว คนคดอย่างเดียวใช้การบ่ได้
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  



ให้ความเพ้อฝันได้เป็นความเพ้อฝันอยู่อย่างนั้น แม้สังคมในอุดมคติจะเกิดขึ้นมิได้ที่นี่ นั่นไม่ได้หมายความว่า จะต้องโอนอ่อนผ่อนตามกระแสธารแห่งกิเลส ที่ติดตามมาจากโลกแห่งความเป็นจริง และมุสลิมเชียงใหม่มิได้แสวงหาความเป็นเลิศ หรือยึดโยงอยู่กับสถิติผู้เยี่ยมชม

    และนี่คือขยะกองใหญ่ เชิญท่านทั้งหลายขุดคุ้ยค้นหา แยกเอาแต่สิ่งดีๆ หยิบฉวยติดมือออกไปใช้ประโยชน์ ต่อยอด เทียบเคียง ประยุกต์ใช้ 
ขอขอบคุณพี่น้องทุกท่าน ที่หยิบยื่นประสบการณ์ แนวคิดและมุมมองเหล่านี้ ไว้ให้เป็นวิทยาทาน และด้วยความทรงจำที่ดีต่อกั



(ด้วยแนวคิดที่คล้ายคลึงกันคัดลอกคำคมจากบ้านจอมยุทธ์ขอบคุณครับ)
เพื่อความยั่งยืนของ มุสลิมเชียงใหม่ดอทเน็ต

Check Page Rank of your Web site pages instantly:

This page rank checking tool is powered by Page Rank Checker service



* ร้านอาหาร ห้องพัก ธุระกิจ มุสลิมในภาคเหนือ
ไม่พบโพส

Powered by SMF 1.1.12 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.3 © 2008-2010, SimplePortal
| Sitemap